iThink.pl - dziennikarstwo i publicystyka

Już starożytni widzieli potrzebę zestawienia najważniejszych i najpiękniejszych budowli swoich czasów w istnym rankingu, czy może raczej przewodniku, którym podróżni mogli się sugerować obierając trasę swojej podróży. Lista częściowo ulegała zmianom, jednak w gruncie rzeczy pozostawała taka sama, zawierając najpiękniejsze według ówczesnych mieszkańców antycznego świata miejsca na ziemi. Oczywiście były to miejsca wybrane subiektywnie przez Greków. Nie uwzględniali oni szeregu już istniejących budowli – daleko poza znanym im światem. Liczyły się tylko miejsca, które mogli zobaczyć na własne oczy, choć oczywiście nie musiały to być budowle czysto helleńskie – zdarzały się i budowle babilońskie, czy egipskie.

Na pierwszej liście siedmiu cudów świata znalazły się takie budynki, jak chociażby: latarnia morska na wyspie Faros (tuż obok Aleksandrii), mauzoleum w Halikarnasie, świątynia Artemidy w Efezie, posąg Zeusa Olimpijskiego dłuta Fidiasza, Kolos z Rodos, babilońskie wiszące ogrody Semiramidy czy piramidy egipskie w Gizie (szczególnie piramida Chufu, znana powszechniej jako piramida Cheopsa).
Większość z tych zabytków przeminęła w czasie stuleci, poza jedynym, który przetrwał i jest nim owa osławiona piramida. Późniejsze pokolenia niejednokrotnie próbowały powtórzyć sukces pierwszej listy cudów, ustalając pospiesznie kolejne. Nigdy jednak nie cieszyły się one szczególnym uznaniem następujących po sobie generacji turystów. Wiele razy obmyślano rankingi, przedstawiające inżynieryjne, przemysłowe, naturalne czy stworzone przez człowieka średniowiecznego cuda świata. Każda niemal większa gazeta zajmująca się w taki czy inny sposób budownictwem, architekturą czy kulturą, przedstawiała własny konglomerat najwspanialszych ziemskich tworów. Powszechnie jednak żadna z tych list się nie przyjęła i nie utrwaliła w ogólnej świadomości ludzi zamieszkujących Ziemię.

Ostatecznie szwajcarska firma, New Open World Corporation, zdecydowała się na przeprowadzenie ogromnego głosowania, w którym to uczestnicy zdecydują o doniosłości światowego budownictwa i wybiorą najbardziej reprezentacyjną listę siedmiu cudów świata. Głosowanie trwało kilka miesięcy, a wzięło w nim udział ponad dziewięćdziesiąt milionów ludzi. W efekcie jednak, spośród dwudziestu finalistów wyłoniono nową, współczesną listę siedmiu nowych cudów świata. Oto i ona:

1. WIELKI MUR CHIŃSKI, gigantyczne pasmo umocnień – największe na świecie, wznoszone w różnych okresach, przez wielu władców. Miało kiedyś bronić chińskiego narodu przed najazdami ludów Wielkiego Stepu. Z czasem podupadł i utracił dawne znaczenie. Wciąż jednak stanowił wyraźny dowód chińskiej potęgi. Obecnie znany jest przede wszystkim jako jedyna budowla na Ziemi widoczna gołym okiem z Księżyca.

2. Amfiteatr Flawiuszów, powszechnie znany jako KOLOSEUM, jedna z największych rzymskich aren, wybudowana w latach 70-80 przed n.e. przez cesarzy Wespazjana i Tytusa. Wbrew powszechnym mniemaniom nie był to jednak największy rzymski amfiteatr, ustępując o wiele potężniejszemu Circus Maximus. Nazwę swoją arena zaczerpnęła od stojącego w pobliżu gigantycznego posągu Nerona, nazywanego Kolosem. Swój obecny, nieco zdeformowany kształt – Koloseum „zawdzięcza” trzęsieniu ziemi, jakie nawiedziło Wieczne Miasto w XIV wieku. Jest to aktualnie jedno z uświęconych miejsc katolickich, jako że swoje życie oddały tutaj dziesiątki pierwszych chrześcijan.

3. MACHU PICHU, najlepiej zachowane miasto Inków, pochodzące prawdopodobnie z XV wieku, a opuszczone już w kolejnym stuleciu z nieznanych powodów. Była to budowla na swój sposób fenomenalna i olśniewająca. Skalne ściany został wykorzystane jako naturalna część obronna. Obecnie dość popularne jest twierdzenie, jakoby w tym miejscu miało istnieć Sanktuarium Dziewic Słońca, swoisty żeński zakon inkaski.

4. PETRA, a raczej jej ruiny - to dawne największe miasto plemienia Nabatejczyków, zamieszkującego ongiś Półwysep Arabski. Miasto było o tyle interesujące, że przez kilka wieków uparcie opierało się atakom różnych, o wiele większych i potężniejszych państw. Uległo dopiero cesarzowi rzymskiemu Trajanowi. Ruiny zachowały się w świetnym stanie i zostały wpisane na listę światowych dziedzictw kultury firmowaną przez UNESCO. Obecnie Petra znajduje się na terenie Jordanii.

5. POMNIK CHRYSTUSA ZBAWICIELA W RIO DE JANEIRO, chyba najbardziej charakterystyczny posąg w całej Ameryce Południowej, witający wszystkich przybywających od strony morza do Rio. Brazylijski Chrystus mierzy 38 metrów i jest wizytówką miasta. Został wybudowany jeszcze przed drugą wojną światową i od tamtego czasu góruje nad Rio. Projektantem monumentalnego pomnika był Paul Landowski, francuski rzeźbiarz polskiego pochodzenia.

6. CHICHEN ITZA, jedno z największych prekolumbijskich miast Majów w Ameryce Północnej, położone na Półwyspie Jukatan (w Meksysku). Nad miastem górują świątynie, dookoła zaś rozłożone są małe kamienne domki, zamieszkane ongiś przez przedstawicieli indiańskich plemion. Niektóre budynki zachowały się w świetnym stanie, pozwalając dokładnie przyjrzeć się dawnej architekturze i zdobnictwu Majów i Tolteków.

7. TADŻ MAHAL, ogromne indyjskie mauzoleum wzniesione w mieście Agra, w czasach Państwa Wielkiego Mogoła. Nazywane także Świątynią Miłości jako, że zbudowane zostało dla przedwcześnie zmarłej ukochanej żony jednego z władców. Marmurowa budowla szybko stała się znana jako najpiękniejszy grobowiec Azji i bodaj jeden z najpiękniejszych na świecie. Chociaż w ciągu wieku XIX wieku Tadż Mahal popadło w lekką ruinę i myślano nawet o jego rozbiórce, kolejni gubernatorzy Indii przysłani z Wielkiej Brytanii, zadbali o odrestaurowanie tego wspaniałego zabytku.

Trudno jednoznacznie stwierdzić, co kierowało ludźmi, którzy oddając swoje głosy, wybrali siedem cudów współczesnego świata. Sympatia dla niektórych budynków? Ich piękno? Wartość historyczna? Chyba nie ma to większego znaczenia. Koniec końców przecież każdy z tych powodów byłby dobry. Możemy nie zgadzać się z pojedynczymi wyborami, uznając, że taka czy inna budowla nie nadaje się na cud współczesnego świata, ale w większości, wybory nie są wcale bezsensowne i zasługują na uznanie. Poza tym wszystkie one ukazują piękno całego świata, a nie jak to miało miejsce wcześniej tylko pewnej jego części.