Aktualności / Świat
Zobacz więcej na
Polska, rodzina, boże narodzenie, święta, wigilia, tradycja, zwyczaj, opłatek, obyczaj, opactwo cluny Zobacz więcej na
Polska, rodzina, boże narodzenie, święta, wigilia, tradycja, zwyczaj, opłatek, obyczaj, opactwo cluny
RSS komentarzy
Wigilijny opłatek
Artykuł był czytany 5078 razy
Opłatek, którym się łamiemy jest nieodłącznym elementem Wieczerzy Wigilijnej. Jego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa „oblatum”, co oznacza „dar ofiarny” i jest rodzajem przaśnego chleba pieczonego, jako bardzo cienkie płatki.
- Komentuj
- Wyślij do znajomego
- Drukuj artykuł
- Wersja do łatwego czytania
- Dodaj do ulubionych
-
-
Zwyczaj dzielenia się opłatkiem nawiązuje do chleba eucharystycznego i stał się symbolem zwłaszcza w Polsce. Mówi o pojednaniu i przebaczeniu sobie wszelkich win i jest znakiem przyjaźni i miłości. Poprzez dzielenie się nim wyrażamy chęć bycia razem. W naszej tradycji było to zawsze bardzo ważne. Przetrwał zwyczaj, że opłatek jest wysyłany do rodziny i krewnych mieszkających daleko od nas. Dawniej zabierali go z sobą uchodźcy polityczni, zesłani na Syberię oraz żołnierze walczący na frontach całego świata. Wszyscy łamiąc się nim w Wigilijny Wieczór wracali myślą do swych rodzin i bliskich.
Opłatki jako pierwsi zaczęli wypiekać zakonnicy z benedyktyńskiego opactwa Cluny w Burgundii. Dopiero po nich zwyczaj został przejęty przez inne zgromadzenia. Tylko im była znana receptura wypieku. Robiono go z mąki pszennej mielonej w specjalnych młynach. Ciasto było niekwaszone i nasolone. W Polsce wypiekano je przy klasztorach oraz w kościołach używając specjalnych metalowych form. Dopiero w XV w. zainteresowali się tym świeccy a w XVI zaczęto uatrakcyjniać go motywami bożonarodzeniowymi.
Na początku XIX w. w naszym kraju popularne stały się ozdoby robione z opłatka, które zawieszano nad wigilijnym stołem. Miały zapewnić szczęście i powodzenie w nowym roku. Oprócz tradycyjnego białego przeznaczonego do łamania się podczas Wigilii wypiekano także kolorowe dla zwierząt domowych i bydła. Na Śląsku znany jest tzw. "radośnik", czyli opłatek posmarowany miodem dawany dzieciom.
Opłatki jako pierwsi zaczęli wypiekać zakonnicy z benedyktyńskiego opactwa Cluny w Burgundii. Dopiero po nich zwyczaj został przejęty przez inne zgromadzenia. Tylko im była znana receptura wypieku. Robiono go z mąki pszennej mielonej w specjalnych młynach. Ciasto było niekwaszone i nasolone. W Polsce wypiekano je przy klasztorach oraz w kościołach używając specjalnych metalowych form. Dopiero w XV w. zainteresowali się tym świeccy a w XVI zaczęto uatrakcyjniać go motywami bożonarodzeniowymi.
Na początku XIX w. w naszym kraju popularne stały się ozdoby robione z opłatka, które zawieszano nad wigilijnym stołem. Miały zapewnić szczęście i powodzenie w nowym roku. Oprócz tradycyjnego białego przeznaczonego do łamania się podczas Wigilii wypiekano także kolorowe dla zwierząt domowych i bydła. Na Śląsku znany jest tzw. "radośnik", czyli opłatek posmarowany miodem dawany dzieciom.
Dodaj Komentarz
Tematy pokrewne:
Polska, rodzina, boże narodzenie, święta, wigilia, tradycja, zwyczaj, opłatek, obyczaj, opactwo clunyZobacz więcej na 
Polska, rodzina, boże narodzenie, święta, wigilia, tradycja, zwyczaj, opłatek, obyczaj, opactwo cluny Zobacz więcej na 
Polska, rodzina, boże narodzenie, święta, wigilia, tradycja, zwyczaj, opłatek, obyczaj, opactwo cluny Komentarze: 1
Całkiem fajnie się czyta - dobry artykuł
