Biznes / Firmy
Umowa spółki powinna być zawarta na piśmie. Elementy, które muszą znaleźć się w umowie to:
Zobacz więcej na
firma, własną, umowa, działalność, spółki, spółka, cywilna, gospodarcza Zobacz więcej na
firma, własną, umowa, działalność, spółki, spółka, cywilna, gospodarcza
RSS komentarzy
Spółka cywilna - sposób na prowadzenie działalności gospodarczej
Artykuł był czytany 1484 razy
Spółka cywilna nie stanowi odrębnego podmiotu w obrocie gospodarczym. Jest ona umową zawartą między przedsiębiorcami, w wyniku której zobowiązują się oni do wspólnego działania w określonym celu. Dowiedz się, co taka umowa musi zawierać.
- Komentuj
- Wyślij do znajomego
- Drukuj artykuł
- Wersja do łatwego czytania
- Dodaj do ulubionych
-
-
Umowa spółki powinna być zawarta na piśmie. Elementy, które muszą znaleźć się w umowie to:
- nazwa spółki;
- lista wspólników;
- określenie przedmiotu prowadzonej działalności;
- określenie wartości i rodzaju wniesionego wkładu;
- określenie okresu czasu na jaki zawarto umowę (czas nieoznaczony lub oznaczony).
Nazwa spółki
Przy nadawaniu nazwy spółce, wspólnicy mogą kierować się dowolnością. Nazwa spółki obowiązkowo musi jednak zawierać imiona i nazwiska wspólników oraz skrót s.c - oznaczający formę prawną spółki. W nazwie skrócone spółki, jak również na jej fakturach, nie trzeba już uwzględniać nazwisk współwłaścicieli. Przydatne może okazać się podanie w umowie dokładnych adresów zamieszkania, numerów i serii dowodów osobistych oraz numerów NIP wszystkich wspólników.
Dobrze, gdy cel gospodarczy uwzględniony w umowie, określany jest według PKD. Każdy z przedsiębiorców i tak będzie musiał podać przedmiot prowadzonej działalności podczas rejestracji działalności gospodarczej.
Wkłady i udziały
Do spółki każda ze stron umowy może wnieść wkład w pieniądzu, w rzeczach lub prawach jak również poprzez udostępnienie określonego składnika do używania w spółce. Przydatne może okazać się określenie wartości poszczególnych wkładów. Jeśli nie zostaną określone, będzie się je uznawać za równe. Gdy któryś ze wspólników zdecyduje się na wystąpienie ze spółki, otrzymuje równowartość wkładu (w naturze wraz z przekazaniem prawa władności) wniesionego do majątku spółki. Inaczej jest w przypadku rzeczy przekazanych jedynie do używania - muszą one zostać oddane wnoszącemu.
Ważne, aby wspólnicy określili w umowie udział każdej ze strony w zyskach i stratach (niezależnie od wartości wkładów). Według Kodeksu cywilnego - nie ma możliwości wyłączenia wspólnika z udziału w zyskach. Możliwe jest jednak zwolnienie danego wspólnika z udziału w stratach (oczywiście nie dotyczy to wszystkich wspólników jednocześnie). Nieuwzględnienie tej informacji w umowie skutkuje równym udziałem wszystkich wspólników, zarówno w zyskach, jak i w stratach.
Jeśli w umowie nie zaznaczono możliwości wypłaty zaliczkowego udziału w zyskach w trakcie roku, zysk zostaje podzielony i wypłacony wspólnikom dopiero po rozwiązaniu spółki. Gdy jednak spółka jest zawarta na dłuższy okres, wspólnicy mogą domagać się wypłaty zysku z końcem roku.
Fakt spisania umowy spółki cywilnej trzeba zgłosić do US (według siedziby spółki) w celu zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych - w terminie 14 dni. Konieczne jest także złożenie deklaracji PCC-3. W kwestiach nieuregulowanych w umowie, zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego (art. 860-875).
Zakładanie spółki „krok po kroku”
Każdy ze wspólników spółki, zobowiązany jest do założenia działalności gospodarczej. W celu zarejestrowania firmy, musi on udać się do Urzędu Miasta bądź Urzędu Gminy (właściwego wg miejsca zamieszkania współwłaściciela) i złożyć tam wypełniony wniosek EDG-1. Warto zaznaczyć, iż w przypadku zakładania spółki cywilnej - „jedno okienko” nie funkcjonuje. Tym samym, nowo-zarejestrowani przedsiębiorcy muszą osobiście wybrać się do GUS, US i ZUS.
Główny Urząd Statystyczny
Po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, należy postarać się o otrzymanie dla spółki numeru Regon. Wynika to z faktu, że spółka cywilna jest podmiotem gospodarki krajowej. Formalności tej może dopełnić jeden ze wspólników, pod warunkiem, że zaopatrzony będzie w:
W imieniu spółki, w US należy złożyć druk NIP-2 oraz NIP-D (zawierający informację o wszystkich wspólnikach). Dokumenty, które dodatkowo będą potrzebne to:
Wartym zaznaczenia jest fakt, że każdy ze wspólników rozlicza swój dochód oddzielnie w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Tam też powinien on dokonać zgłoszenia formy opodatkowania podatkiem dochodowym oraz trybu jego rozliczania. Wspólnicy ustalają wspólne zasady prowadzenia księgowości: Księga Przychodów i Rozchodów (KPiR), ryczałt lub pełna księgowość. W ramach KPiR każdy z nich ma prawo swobodnego wyboru pomiędzy opodatkowaniem wg skali podatkowej a podatkiem liniowym i rozliczania się w trybie miesięcznym lub kwartalnym. Jeśli wspólnicy zdecydują, że spółka ma być płatnikiem VAT, muszą w jej imieniu złożyć także formularz VAT-R.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
Jeżeli spółka nie zatrudnia pracowników, przyjmuje się, że płatnikiem składek są wspólnicy (każdy wspólnik płaci za siebie). Mimo, że wniosek EDG-1 oszczędza przedsiębiorcy konieczności zarejestrowania się w ZUS jako płatnik składek, nie zwalnia go z konieczności złożenia informacji odnośnie płaconych składek. Służą do tego druki ZUS ZZA lub ZUS ZUA.
Zgłoszenia spółki jako płatnika składek za osoby zatrudnione (druk ZUS ZPA) należy dokonać, gdy spółka zatrudnia pracowników. Zgłoszeniu podlega każdy z pracowników (do wszystkich ubezpieczeń - ZUS ZUA lub tylko do ubezpieczenia zdrowotnego - ZUS ZZA). W spółce zatrudniającej pracowników składa się oddzielne deklaracje ZUS DRA za każdego ze wspólników i dodatkową za wszystkich pracowników.
Spółka w trakcie rejestracji uzyskuje własny numer REGON i własny NIP. W związku z tym, na fakturach i na deklaracji VAT posługujemy się NIP-em spółki. Jednak przy rozliczaniu podatku dochodowego przez wspólników, każdy z nich posługuje się własnym numerem NIP. Podobnie jest z imiennymi dokumentami składanymi w ZUS.
Przy nadawaniu nazwy spółce, wspólnicy mogą kierować się dowolnością. Nazwa spółki obowiązkowo musi jednak zawierać imiona i nazwiska wspólników oraz skrót s.c - oznaczający formę prawną spółki. W nazwie skrócone spółki, jak również na jej fakturach, nie trzeba już uwzględniać nazwisk współwłaścicieli. Przydatne może okazać się podanie w umowie dokładnych adresów zamieszkania, numerów i serii dowodów osobistych oraz numerów NIP wszystkich wspólników.
Dobrze, gdy cel gospodarczy uwzględniony w umowie, określany jest według PKD. Każdy z przedsiębiorców i tak będzie musiał podać przedmiot prowadzonej działalności podczas rejestracji działalności gospodarczej.
Wkłady i udziały
Do spółki każda ze stron umowy może wnieść wkład w pieniądzu, w rzeczach lub prawach jak również poprzez udostępnienie określonego składnika do używania w spółce. Przydatne może okazać się określenie wartości poszczególnych wkładów. Jeśli nie zostaną określone, będzie się je uznawać za równe. Gdy któryś ze wspólników zdecyduje się na wystąpienie ze spółki, otrzymuje równowartość wkładu (w naturze wraz z przekazaniem prawa władności) wniesionego do majątku spółki. Inaczej jest w przypadku rzeczy przekazanych jedynie do używania - muszą one zostać oddane wnoszącemu.
Ważne, aby wspólnicy określili w umowie udział każdej ze strony w zyskach i stratach (niezależnie od wartości wkładów). Według Kodeksu cywilnego - nie ma możliwości wyłączenia wspólnika z udziału w zyskach. Możliwe jest jednak zwolnienie danego wspólnika z udziału w stratach (oczywiście nie dotyczy to wszystkich wspólników jednocześnie). Nieuwzględnienie tej informacji w umowie skutkuje równym udziałem wszystkich wspólników, zarówno w zyskach, jak i w stratach.
Jeśli w umowie nie zaznaczono możliwości wypłaty zaliczkowego udziału w zyskach w trakcie roku, zysk zostaje podzielony i wypłacony wspólnikom dopiero po rozwiązaniu spółki. Gdy jednak spółka jest zawarta na dłuższy okres, wspólnicy mogą domagać się wypłaty zysku z końcem roku.
Fakt spisania umowy spółki cywilnej trzeba zgłosić do US (według siedziby spółki) w celu zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych - w terminie 14 dni. Konieczne jest także złożenie deklaracji PCC-3. W kwestiach nieuregulowanych w umowie, zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego (art. 860-875).
Zakładanie spółki „krok po kroku”
Każdy ze wspólników spółki, zobowiązany jest do założenia działalności gospodarczej. W celu zarejestrowania firmy, musi on udać się do Urzędu Miasta bądź Urzędu Gminy (właściwego wg miejsca zamieszkania współwłaściciela) i złożyć tam wypełniony wniosek EDG-1. Warto zaznaczyć, iż w przypadku zakładania spółki cywilnej - „jedno okienko” nie funkcjonuje. Tym samym, nowo-zarejestrowani przedsiębiorcy muszą osobiście wybrać się do GUS, US i ZUS.
Główny Urząd Statystyczny
Po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, należy postarać się o otrzymanie dla spółki numeru Regon. Wynika to z faktu, że spółka cywilna jest podmiotem gospodarki krajowej. Formalności tej może dopełnić jeden ze wspólników, pod warunkiem, że zaopatrzony będzie w:
- umowę spółki;
- zaświadczenia o wpisie do działalności gospodarczej wystawione dla wspólników.
W imieniu spółki, w US należy złożyć druk NIP-2 oraz NIP-D (zawierający informację o wszystkich wspólnikach). Dokumenty, które dodatkowo będą potrzebne to:
- wpisy do ewidencji działalności gospodarczej wspólników;
- przyznany spółce Regon;
- akt prawny do lokalu, w którym będzie jej siedziba;
- numer firmowego rachunku bankowego.
Wartym zaznaczenia jest fakt, że każdy ze wspólników rozlicza swój dochód oddzielnie w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Tam też powinien on dokonać zgłoszenia formy opodatkowania podatkiem dochodowym oraz trybu jego rozliczania. Wspólnicy ustalają wspólne zasady prowadzenia księgowości: Księga Przychodów i Rozchodów (KPiR), ryczałt lub pełna księgowość. W ramach KPiR każdy z nich ma prawo swobodnego wyboru pomiędzy opodatkowaniem wg skali podatkowej a podatkiem liniowym i rozliczania się w trybie miesięcznym lub kwartalnym. Jeśli wspólnicy zdecydują, że spółka ma być płatnikiem VAT, muszą w jej imieniu złożyć także formularz VAT-R.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
Jeżeli spółka nie zatrudnia pracowników, przyjmuje się, że płatnikiem składek są wspólnicy (każdy wspólnik płaci za siebie). Mimo, że wniosek EDG-1 oszczędza przedsiębiorcy konieczności zarejestrowania się w ZUS jako płatnik składek, nie zwalnia go z konieczności złożenia informacji odnośnie płaconych składek. Służą do tego druki ZUS ZZA lub ZUS ZUA.
Zgłoszenia spółki jako płatnika składek za osoby zatrudnione (druk ZUS ZPA) należy dokonać, gdy spółka zatrudnia pracowników. Zgłoszeniu podlega każdy z pracowników (do wszystkich ubezpieczeń - ZUS ZUA lub tylko do ubezpieczenia zdrowotnego - ZUS ZZA). W spółce zatrudniającej pracowników składa się oddzielne deklaracje ZUS DRA za każdego ze wspólników i dodatkową za wszystkich pracowników.
Spółka w trakcie rejestracji uzyskuje własny numer REGON i własny NIP. W związku z tym, na fakturach i na deklaracji VAT posługujemy się NIP-em spółki. Jednak przy rozliczaniu podatku dochodowego przez wspólników, każdy z nich posługuje się własnym numerem NIP. Podobnie jest z imiennymi dokumentami składanymi w ZUS.
