Przypisy w pracy naukowej
Artykuł był czytany 240877 razy
Przypisy to podstawowa rzecz w pracach naukowych, ponieważ wskazują na źródło naszej wiedzy, którą zawieramy w pracy.
Podstawowym przypisem jest przypis do opracowania naukowego, książki. Powinien on wyglądać następująco:
Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.
Analogicznie tworzy się inne przypisy. Gdy np. autor jest zbiorowy to podajemy:
Red. Imię (imiona) redaktora pracy. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.
Gdy autor nie jest podany (np. Biblia czy inne „święte” księgi) to przypis zaczynamy po prostu od tytułu.
Gdy przypis jest do artykułu z prasy to po tytule artykułu podajemy tytuł czasopisma, jego nr itd. Czyli:
Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), tytuł czasopisma, numer czasopisma, miejsce i rok wydania, strona
Analogicznie wygląda sytuacja z artykułami naukowymi w zbiorach takich artykułów wydanych w formie książkowej.
Gdy natomiast przypis jest do strony internetowej to podajemy dokładny link (wszystko co się wyświetliło w pasku przeglądarki), a nie tylko adres strony głównej witryny, na której znaleźliśmy daną informację. Oraz po przecinku datę kiedy to się stało ponieważ za jakiś czas pod tym linkiem może już być coś innego. Dopiero w bibliografii na końcu podajemy tylko adresy główne witryn, z których korzystaliśmy bo przecież z jednej strony mogliśmy wziąć wiele informacji umieszczonych na wielu podstronach.
Gdy umieszczamy w tekście zdjęcie, tabelę czy rysunek również musimy pod nim podać źródło. W podpisie pod rysunkiem czy zdjęciem po naszym opisie w nawiasie piszemy: Źródło: Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona. Lub analogiczny przypis jeśli np. nasze zdjęcia jest ze strony internetowej, artykuły itd. Jedynym wyjątkiem jest to że takich przypisów nie numerujemy.
Numery natomiast muszą mieć wszystkie pozostałe przypisy. Przypisy w poszczególnych rozdziałach numerujemy od nowa (1,2,3 ...), tak więc każdy rozdział ma przypisy zaczynające się od „1”. W tekście pracy numer/odnośnik do przypisu powinien znajdować się bezpośrednio za zdaniem, w którym jest umieszczona dana informacja, a przed znakiem interpunkcyjnym.
Gdy natomiast pod podanym przypisem umieszczamy kolejny z tego samego źródła to nie wpisujemy znów wszystkich autorów, tytułów itd.. tylko piszemy” „ibidem”, ‘tamże” lub „op. cit” i ewentualnie numer strony jeśli jest inna niż w przypisie powyżej.
Każdy kolejny przypis z danego źródła w danym rozdziale nie musimy pisać w pełnej wersji tylko wystarczy podawać: Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą) – może być skrócony, strona. Podawanie całego nie jest konieczne bo już raz te informacje zostały podane gdy pierwszy raz podaliśmy dany przypis.
Wszystkie te przypisy są tylko do informacji co oznacza, że nie możemy przepisywać wiernie zdań z innej książki tylko napisać własnymi słowami zawierając informacje, które chcemy przekazać. Jeśli chcemy wpisać dokładny cytat to przed przypisem dodajemy: Cyt. za: a następnie Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.
Możliwy jest także przypis merytoryczny, zawierający jakieś dodatkowe informacje, wyjaśnienia itd. On także jeśli zachodzi taka sytuacja powinien zawierać źródło zawartych w nim informacji.
Wszystkie podane tu informacje odnoszą się do najczęściej stosowanych źródeł w najpopularniejszym systemie przypisów. Pamiętać należy, że ostatnie zdanie zawsze należy do promotora, który powinien podać swoje wymagania dotyczące przypisów.
Artykuł został pozytywnie zrecenzowany przez:
Magdalena Danaj , Ewa Krzysiak, , Valambar- Moc przeznaczeniaDodaj Komentarz
RSS komentarzyKomentarze: 5
Rzeczowo, może trochę aż nazbyt jak na artykuł, ale jako, że właśnie piszę pracę licencjacką, zapewne się przyda:)
Szczerze mówiąc nie przeczytałem tego, ale nie lubię komuś przeszkadzać w ukazywaniu innym czegoś na co poświęcili czas.
Ot, kolejna porcja wiedzy porządkującej - tak bym to określiła. Nigdy za wiele....uczymy się nieustannie.Malutki apel do promotorów, recenzentów oraz innych "wyroczni" - pozwalajmy, proszę, by przypisy mogły być na tyle przefiltrowane przez intelekt piszącego, na ile można. Unikajmy widzimisię. Bo misie widzieć można kolorowo, można także wyłacznie w burościach. Piszę na ścianie sprajem (dla purystów:sprayem) "poznać mądrego po przypisach jego".
To jest na pewno solidna porcja wiedzy, ale uwaga: nie wszystkie dziedziny wiedzy stosują akurat ten schemat.
Nie chcę popełnić podobnego grzechu nadmiernego uogólnienia, więc powiem tylko, że w pracach informatycznych o charakterze technicznym lub matematycznym stosuje się zazwyczaj inny schemat.
Przypisy jako takie stosuje się rzadko, natomiast podstawą jest bibliografia umieszczona na końcu dzieła, uporządkowana i ponumerowana. Najczęściej przyjmuje się porządek wg. nazwisk pierwszego autora cytowanego dzieła, ale bywa też porządek według kolejności pierwszego wystąpienia w tekście. Numeruje się zazwyczaj cyframi arabskimi i umieszcza w kwadratowych nawiasach zarówno jako początek elementu listy jak i potem w tekście, gdy się na pracę powołujemy. Zamiast kolejnych cyfr arabskich bywa łatwiej stosować specjalne skróty od nazwiska autora i daty wydania dzieła.
Warto dodać, że nie ma jednego kanonu tworzenia przypisów do prac naukowych. Dowód: wystarczy porównać książki z różnych dziedzin. Jako przykład można podać imię i nazwisko autora publikacji, które można zapisać: M.Stolarczyk, Badania..., Stolarczyk M., Badania..., Mateusz Stolarczyk, Badania..., Stolarczyk Mateusz, Badania...
Więcej o przygotowaniu tekstów naukowych na tej stronie dotyczącej prac magisterskich













