iThink.pl - dziennikarstwo i publicystyka

Budowę dwóch pierwszych płatowców prototypowych samolotu myśliwskiego PZL 38 Wilk ukończono pod koniec 1937r.Sylwetka płatowca była doskonale dopracowana pod względem aerodynamicznym.Kadłub o przekroju owalnym miał konstrukcję pół-skorupową wykonaną z duralu.Jego pokrycie stanowiła gładka blacha.W przodzie kadłuba umieszczono uzbrojenie polskiej konstrukcji - 1 działko FK wz.38D kal. 20mm. ówcześnie uważane za wielkokalibrowy karabin maszynowy oraz 2 kar.masz.PWU wz.36 kal.7,9mm. W środkowej części kadłuba znajdowały się dwa kar. masz.zakryte - z przodu pilota,z tyłu strzelca pokładowego,który spełniał funkcję także obserwatora i bombardiera. Kabina pilota była wyposażona w komplet przyrządów pokładowych,w tym do lotu bez widoczności ziemi. Osłona kabiny była otwierana na bok. Kabina strzelca miała zabudowaną drugą sterownicę, a osłonę kabiny strzelec mógł odsuwać za pomocą korbki. Głównym zadaniem strzelca była obsługa 2 tylnich sprzężonych kar.masz. PWU wz.37 kal.7,9mm. Karabiny te gdy ich nie używano, były chowane w kadłubie. W skład uzbrojenia wchodziła jeszcze 1 bomba o masie 300kg. umieszczona na wysuwanej ramie pod kadłubem. Na końcu kadłuba umocowano usterzenie wolnonośne konstrukcji duralowej kryte blachą. Usterzenie pionowe było podwójne. Na sterze wysokości znajdowały się klapki wyważająco-odciążające. W części środkowej płata mieściły się zbiorniki paliwa o pojemności 500l. Dla silników rzędowych przeznaczono dwie gondole w skrzydłach. Do gondoli w locie wciągane było podwozie główne-dwu-goleniowe. Dobrze zaprojektowany i skonstruowany płatowiec nie miał szczęścia do silników.

Z powodu śmierci konstruktora inż.Stanisława Nowkuńskiego próby z silnikami Foka przeciągały się, gdyż nie mogły osiągnąć mocy obliczeniowej.Stąd też pierwszy myśliwiec nie mógł być oblatany. Do napędu prototypu zamiast silników Foka zamierzano najpierw zainstalować silniki rzędowe Hispano-Suisa12L o mocy 442kW (600KM),a potem Gnome-Rhone, ale zdały one egzaminu, bowiem albo były za ciężkie,albo miały niewystarczającą moc. Zdecydowano się więc zakupić amerykańskie silniki Ranger SGV-770B o mocy 309kW (420KM),które nadeszły pod koniec 1937r. Zamontowano je na drugim prototypie PZL 38/2,który oblatał pil. doświadczalny Jerzy Widawski na lotnisku Okęcie w kwietniu 1938r. Ponieważ silniki Ranger miały o wiele niższą moc,niż wynikało to z katalogu,osiągi samolotu okazały się mniejsze niż przewidywano,a samolot nie osiągnął własności bojowych na jakie liczono.Tymczasem prototyp PZL 38/1 z zamontowanymi silnikami Foka1,ale nie oblatany wysłano koleją na wystawę - Salon Paryski,gdzie go eksponowano od 25 września do 11 grudnia 1938r. Zyskał tam wysokie oceny i uznano go za najpiękniejszy samolot wystawy dzięki doskonałej aerodynamice. Po modernizacji silników Foka1 i dodaniu w styczniu 1939r. pomp paliwa- silnik o nazwie Foka2 zamontowano na prototypie PZL 38/1. Oblatał go w marcu 1939r. kpt.pil.Bolesław Orliński.Mimo że silniki nie rozwijały jeszcze przewidywanej mocy to jednak prototyp osiągnął w locie prędkość 450-460km/h. Niestety inne osiągi były znacznie słabsze od założonych i z dalszych prac zrezygnowano. Źle się więc stało że tak dobry samolot jakim był niewątpliwie PZL 38 Wilk z powodu niedoskonałych silników nie został skierowany do produkcji.We wrześniu 1939r. byłby bardzo przydatny.

Wojna Światowa Artykuł udostępnił Polski Klubu Historyczny

Zapraszamy do aktywnego udziału na forum historycznym

Artykuły: Artykuły: Broń