Hyde park / Moim zdaniem
Zobacz więcej na
globalizacja, grafika, lokalizacja, tłumaczenia, tłumaczenia techniczne, l10n, internacjonalizacja, dtp, sdl, trados, inżynieria, tłumaczenia specjalistyczne, sdlx, xtrf, cafetran, swordfish, xml intl Zobacz więcej na
globalizacja, grafika, lokalizacja, tłumaczenia, tłumaczenia techniczne, l10n, internacjonalizacja, dtp, sdl, trados, inżynieria, tłumaczenia specjalistyczne, sdlx, xtrf, cafetran, swordfish, xml intl
RSS komentarzy
Standardy jakościowe produktu tłumaczeniowego
Artykuł był czytany 781 razy
Standardowa korekta w małym biurze tłumaczeń nazywa się przesłanie oczyszczonego pliku do poprawienia przez innego tłumacza.
- Komentuj
- Wyślij do znajomego
- Drukuj artykuł
- Wersja do łatwego czytania
- Dodaj do ulubionych
-
-
Minusem, który długofalowo odciska swoje piętno na jakości jest to, że zleceniodawca (biuro tłumaczeń, a nie klient końcowy) nie dostrzega ogromu poprawek - otrzymuje poprawiony produkt tłumaczeniowy gotowy do dalszej obróbki, a osoba tłumacząca niezależnie od ilości i wagi błędów nie jest ani chwalona, ani eliminowana z zespołu. Brakuje motywacji oraz „przesiewu” wykonawców.
Często podczas składania publikacji mimowolnie włącza mi się mechanizm LQA (http://www.localizers.com/services/linguistic-quality-assurance.html) - oczywiście nie mam skrupułów i informuje mojego zleceniodawce o błędach jeśli są krytyczne (choć wiele firm eliminuje nawet dobrych tłumaczy z powodu poprawek preferencyjnych już na etapie rekrutacji - późniejsza weryfikacja raczej nie występuje do momentu wystąpienia poważnej reklamacji).
Idealnym rozwiązaniem są standardy QA regulowane dedykowanymi normami oraz formularzami (np. LISA - http://www.lisa.org), które niestety przysparzają dodatkowych kosztów, bo poza osobą sprawdzającą potrzebna jest również osoba implementująca poprawki, ale moim zdaniem jest to niemal niezbędne, by chronić jakość finalną produktu (choć o priorytecie i prestiżu klienta końcowego często świadczy tylko to, ile ma zamiar zostawić gotówki w biurze, przynajmniej z punktu widzenia biur, a na pewno takie się znajdą). Dzięki takiemu przepływowi pracy powstaje raport, z którym może zapoznać się pracownik biura i ocenić, czy ten konkretny tłumacz spełnia standardy agencji.
Ponadto zaleca się kontrole spójności (która nie ma sensu w tekstach np. marketingowych, czy literaturze, ale w tekstach technicznych często jest priorytetem - nawet ponad rzetelnością przekładu) via np. Xbench lub QADistiller (http://into-localization.com/dodatkowe-narzedzia/lista), które nomen omen (przynajmniej ten drugi) służą również w dziale DTP (http://into-localization.com/dtp-w-tlumaczeniach/lista) - do np. kontroli wystąpień wariacji interpunkcyjnych (choćby w błędnej postaci) lub spójności w stosowaniu cudzysłowów drukarskich itp.
Często podczas składania publikacji mimowolnie włącza mi się mechanizm LQA (http://www.localizers.com/services/linguistic-quality-assurance.html) - oczywiście nie mam skrupułów i informuje mojego zleceniodawce o błędach jeśli są krytyczne (choć wiele firm eliminuje nawet dobrych tłumaczy z powodu poprawek preferencyjnych już na etapie rekrutacji - późniejsza weryfikacja raczej nie występuje do momentu wystąpienia poważnej reklamacji).
Idealnym rozwiązaniem są standardy QA regulowane dedykowanymi normami oraz formularzami (np. LISA - http://www.lisa.org), które niestety przysparzają dodatkowych kosztów, bo poza osobą sprawdzającą potrzebna jest również osoba implementująca poprawki, ale moim zdaniem jest to niemal niezbędne, by chronić jakość finalną produktu (choć o priorytecie i prestiżu klienta końcowego często świadczy tylko to, ile ma zamiar zostawić gotówki w biurze, przynajmniej z punktu widzenia biur, a na pewno takie się znajdą). Dzięki takiemu przepływowi pracy powstaje raport, z którym może zapoznać się pracownik biura i ocenić, czy ten konkretny tłumacz spełnia standardy agencji.
Ponadto zaleca się kontrole spójności (która nie ma sensu w tekstach np. marketingowych, czy literaturze, ale w tekstach technicznych często jest priorytetem - nawet ponad rzetelnością przekładu) via np. Xbench lub QADistiller (http://into-localization.com/dodatkowe-narzedzia/lista), które nomen omen (przynajmniej ten drugi) służą również w dziale DTP (http://into-localization.com/dtp-w-tlumaczeniach/lista) - do np. kontroli wystąpień wariacji interpunkcyjnych (choćby w błędnej postaci) lub spójności w stosowaniu cudzysłowów drukarskich itp.
