iThink.pl - dziennikarstwo i publicystyka

    Jest to kolejny etap wspólnej pracy autorów, których poprzednia książka „Gatunki dziennikarskie. Specyfika ich tworzenia i redagowania” w 2000 roku ukazała się w księgarniach i wzbudziła ogromne zainteresowanie zarówno wśród studentów jak i samych dziennikarzy.
    Z roku na rok rośnie liczba ludzi zainteresowanych zawodem dziennikarza, jednak tylko nieliczni osiągają zamierzony sukces. Niektórym brak wytrwałości i pasji, innym talentu, a jeszcze innym niezbędnej ku temu wiedzy. I właśnie tego, jak pisać, aby swoim przekazem zainteresować odbiorcę, uczą nas autorzy niniejszej książki. Czytelnik w sposób łatwy, lekki i przyjemny przyswaja sobie teoretyczną wiedzę o gatunkach dziennikarskich, a dzięki licznym przykładom może również zobaczyć, jak ową teorię skutecznie zamienić w praktykę. Ponadto po każdym z sześciu rozdziałów autorzy zamieścili „pytania i zagadnienia kontrolne”, dzięki którym odbiorca na bieżąco może sprawdzać swoje postępy.
    Książka ta nie jest jednak zwyczajnym zbiorem rad i „złotych środków” stosowanych przez doświadczonych już dziennikarzy. Autorzy opisali dokładnie każdy z gatunków informacyjnych, publicystycznych oraz gatunków pogranicznych. Zdecydowana większość definicji jest podparta odpowiednim przykładem. Przykłady te często dzielą się na dwa rodzaje: dobre i złe. Dzięki takiemu podziałowi czytelnik może dostrzec różnice pomiędzy tym, co jest jak najbardziej wskazane, a tym, co powinien omijać, tym, czego powinien się wystrzegać w swoich tekstach. Często twórcy podręcznika powołują się na innych bardzo znanych autorów książek czy też naukowców jak np. profesor Jan Miodek. Przytaczanie ich tekstów oraz cytatów znacznie ułatwia czytelnikowi zrozumienie tematu oraz w dużym stopniu pomaga autorom w wyjaśnieniu niektórych zagadnień. Czytając tę książkę ma się wrażenie, że jej twórcy celowo sugerują nam pewien tok myślenia, chcąc przy tym „wymusić” na czytelniku chwilę refleksji nad tematem i wyciągnięcia własnych wniosków. Autorzy nie zapominają również o odmianach rodzajowych występujących w prasie, radiu, telewizji i internecie. Każdy z gatunków zostaje omówiony i wzbogacony o cenną radę obytych w temacie dziennikarzy.
    W rozdziale piątym dosyć dokładnie (aczkolwiek z dozą humoru) opisano czytelnikowi dzień pracy w redakcji. Starannie ukazują, niemal minuta po minucie, kto czym się zajmuje, kto z kim pracuje i dlaczego praca dziennikarza nie mieści się w ustawowych 8 godzinach. Czytelnik uzmysławia sobie jak ważny w redakcji jest podział ról, adiustacja, weryfikacja tematów oraz kompozycja gazety.
    W ostatnim rozdziale autorzy skupiają się na szczególnym znaczeniu języka oraz stylu. Ponadto zwrócono również uwagę na błędy poprawnościowe występujące w tekstach dziennikarskich (wyróżniono tu między innymi błędy semantyczne, słowotwórcze, składniowe i fleksyjne), a każdy z nich oczywiście poparto odpowiednim przykładem (niektóre spośród nich są naprawdę zabawne).
    „Gatunki dziennikarskie. Teoria - praktyka - język” to napisany jasno i zrozumiale podręcznik akademick, dzięki któremu łatwiej będzie zabrać się za napisanie reportażu, notatki prasowej czy jakiegokolwiek innego tekstu. Oczywistym jest, że po przeczytaniu tej książki nie od razu zaczniemy pisać jak profesjonaliści, ale zawarte w niej wskazówki z pewnością pozwolą nam na rozpoczęcie wzmożonej pracy nad „dziennikarskim piórem”. Podręcznik ten powinien przeczytać każdy, dla kogo pisanie jest pasją i sposobem na życie.

1. Jan | 08:18 04-07-2007

OK. Każą pisać dłuższy komentarz ;-)