Kultura / Muzyka
Zobacz więcej na
gruzją, chveneburebi, pankisi, dialog międzykulturowy Zobacz więcej na
gruzją, chveneburebi, pankisi, dialog międzykulturowy
RSS komentarzy
Dialog Międzykulturowy 2008 – gruzińska próba generalna
Artykuł był czytany 1546 razyW Warszawie, 5 grudnia odbędzie się gruzińsko-polski koncert wieńczący obchody Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego. 7 grudnia w Tbilisi wystąpi Ensemble "Pankisi" - fuzja gruzińsko - czeczeńsko - kistyńska.
- Komentuj
- Wyślij do znajomego
- Drukuj artykuł
- Wersja do łatwego czytania
- Dodaj do ulubionych
-
-
W Warszawie, 5 grudnia odbędzie się gruzińsko-polski koncert wieńczący obchody Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego. Wystąpią zespoły Chveneburebi i Psio Crew. Na scenę spróbują przenieść to, co od setek lat chowało się i chowa nadal w drewnianych domach, przy ognisku, w górach. Natomiast w sobotę, 6 grudnia w klubie Skład Butelek zorganizowany będzie dzień gruziński. Jak obiecują organizatorzy - Fundacja Inna Przestrzeń, tego dnia miejsce to będzie tętnić atmosferą leżącego u stóp Kaukazu państwa.
Przy żelaznym piecu, w kraju wina, winogron i gór – w Kachetii, gra na 150-letnim akordeonie Gruzinka Bela. Obok siedzi jej mąż – Czeczeniec z Groznego - Fridon Mutaszwili (do jego nazwiska dodano gruzińską końcówkę -szwili, gdy zamieszkał w Pankisi po wojnie rosyjsko-czeczeńskiej). Jest dyrektorem Ensemble “Pankisi”. Razem z nimi śpiewa dwóch Gruzinów z zaproszonego do Polski zespołu Chveneburebi. Ensemble “Pankisi” to 9-osobowa grupa, która ma już za sobą tournee po Francji i Maroku.
W niepełnym składzie, 22 listopada zagrali spontaniczny koncert dla mnie - Polki i mojego kolegi - Czecha. Jest godzina 23, wigilia Giorgoby (Dzień Św. Jerzego, patrona Gruzji), jednego z najważniejszych świąt religijnych w kaukaskim kraju. Ich sąsiadka szykuje się na nocne czuwanie w oddalonej o 10 km jednej z najważniejszych i największych cerkwi kraju – katedrze Alawerdi. W tym czasie Bela śpiewa czeczeńską pieśń. Po plecach przechodzą ciarki. Fridon mówi: “My w Czeczeni zamiast wylewać łzy, śpiewamy pieśni”. Znajdujemy się w domu rodzinnym Beli. Jej matka z lekkością i gracją wygrywa tuszyńską melodię. Jako jedna z nielicznych potomkiń górali z Tuszeti ją jeszcze pamięta. Na tym nie koniec. Bela namawia matkę by nam zaśpiewała.
“Po co? Oni i tak nie zrozumieją tekstu, nie znają gruzińskiego” - z niewinnym uśmiechem i przekorą mówi do swojej córki. “Zrozumieją, zrozumieją. Zaśpiewaj” - Bela odpowiada.
Rok 2008 Komisja Europejska ogłosiła Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowe. Cel: poszanowanie i promocja różnorodności kulturowej.
Wąwóz Pankisi jest miejscem na styku kultur i religii. Znajduje się na granicy czeczeńsko-gruzińskiej. W większości zamieszały jest przez gruzińskich Czeczenów – Kistów. Ensemble “Pankisi” to zespół złożony z Czeczenów, Kistów i Gruzinów. Liderka grupy - Bela Mutaszwili jest z wykształcenia specjalistą od śpiewów narodowych. Uczy muzyki w przedszkolu w Duisi (główna wioska w Pankisi). Chce ocalić pieśni czeczeńskie i tuszyńskie od zapomnienia.
24 listopada. Poniedziałek. Fridon prowadzi mnie w Tbilisi do sali dawnej filharmonii - pięknego pomieszczenia, gdzie znajdują ilustracje związane z historią i mitologią gruzińską. Tam odbywa się codziennie wieczorem próba zespołu Chveneburebi. Brzmią bardzo profesjonalnie. 15 mężczyzn stoi wpół kręgu. Ćwiczą gruzińskie wielogłosy. Każdy z nich ma inny styl- w garniturze, w skórzanej kurtce, w golfie czy polo. Przychodzą po pracy. Pochodzą z różnych części Gruzji – więc przechowują pamięć o różnych pieśniach.
Od 2 grudnia zespół znajduje się w Polsce. Gruzińsko – polski dialog nabiera tempa. II Festiwal Kultury Gruzińskiej Teraz Gruzja jest na to doskonałym przykładem.
“Celem strategicznym obchodów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego w Polsce jest ukazanie społeczeństwu polskiemu różnych kontekstów i rozumienia wielokulturowości w Europie”.
“Georgia. Europe started here”. To hasło do materiałów promujących Gruzję (firmowanych przez rząd tego kraju). W tym kontekście warszawskie wydarzenie jest doskonałą okazją do eksplorowania dziedzictwa kulturowego naszego kontynentu.
Pierwszą okazją do eksplorowania artystycznych przedsięwzięć Ensemble “Pankisi” w pełnym składzie – fuzji czeczeńsko- gruzińsko-kistyńskej - będzie niedzielny, tbiliski koncert (7 grudnia) wieńczący festiwal filmów dokumentalnych “Ja-człowiek” (The South Caucasus Documentary Film Festival of Peace and Human Rights - “Nationality: human”).
II Festiwal Kultury Gruzińskiej Teraz Gruzja, 5-6.12.2008, Warszawa
Klub Palladium
Klub Skład Butelek
The South Caucasus Documentary Film Festival of Peace and Human Rights - “Nationality: human”, 6-7.12.2008, Tbilisi
Przy żelaznym piecu, w kraju wina, winogron i gór – w Kachetii, gra na 150-letnim akordeonie Gruzinka Bela. Obok siedzi jej mąż – Czeczeniec z Groznego - Fridon Mutaszwili (do jego nazwiska dodano gruzińską końcówkę -szwili, gdy zamieszkał w Pankisi po wojnie rosyjsko-czeczeńskiej). Jest dyrektorem Ensemble “Pankisi”. Razem z nimi śpiewa dwóch Gruzinów z zaproszonego do Polski zespołu Chveneburebi. Ensemble “Pankisi” to 9-osobowa grupa, która ma już za sobą tournee po Francji i Maroku.
W niepełnym składzie, 22 listopada zagrali spontaniczny koncert dla mnie - Polki i mojego kolegi - Czecha. Jest godzina 23, wigilia Giorgoby (Dzień Św. Jerzego, patrona Gruzji), jednego z najważniejszych świąt religijnych w kaukaskim kraju. Ich sąsiadka szykuje się na nocne czuwanie w oddalonej o 10 km jednej z najważniejszych i największych cerkwi kraju – katedrze Alawerdi. W tym czasie Bela śpiewa czeczeńską pieśń. Po plecach przechodzą ciarki. Fridon mówi: “My w Czeczeni zamiast wylewać łzy, śpiewamy pieśni”. Znajdujemy się w domu rodzinnym Beli. Jej matka z lekkością i gracją wygrywa tuszyńską melodię. Jako jedna z nielicznych potomkiń górali z Tuszeti ją jeszcze pamięta. Na tym nie koniec. Bela namawia matkę by nam zaśpiewała.
“Po co? Oni i tak nie zrozumieją tekstu, nie znają gruzińskiego” - z niewinnym uśmiechem i przekorą mówi do swojej córki. “Zrozumieją, zrozumieją. Zaśpiewaj” - Bela odpowiada.
Rok 2008 Komisja Europejska ogłosiła Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowe. Cel: poszanowanie i promocja różnorodności kulturowej.
Wąwóz Pankisi jest miejscem na styku kultur i religii. Znajduje się na granicy czeczeńsko-gruzińskiej. W większości zamieszały jest przez gruzińskich Czeczenów – Kistów. Ensemble “Pankisi” to zespół złożony z Czeczenów, Kistów i Gruzinów. Liderka grupy - Bela Mutaszwili jest z wykształcenia specjalistą od śpiewów narodowych. Uczy muzyki w przedszkolu w Duisi (główna wioska w Pankisi). Chce ocalić pieśni czeczeńskie i tuszyńskie od zapomnienia.
24 listopada. Poniedziałek. Fridon prowadzi mnie w Tbilisi do sali dawnej filharmonii - pięknego pomieszczenia, gdzie znajdują ilustracje związane z historią i mitologią gruzińską. Tam odbywa się codziennie wieczorem próba zespołu Chveneburebi. Brzmią bardzo profesjonalnie. 15 mężczyzn stoi wpół kręgu. Ćwiczą gruzińskie wielogłosy. Każdy z nich ma inny styl- w garniturze, w skórzanej kurtce, w golfie czy polo. Przychodzą po pracy. Pochodzą z różnych części Gruzji – więc przechowują pamięć o różnych pieśniach.
Od 2 grudnia zespół znajduje się w Polsce. Gruzińsko – polski dialog nabiera tempa. II Festiwal Kultury Gruzińskiej Teraz Gruzja jest na to doskonałym przykładem.
“Celem strategicznym obchodów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego w Polsce jest ukazanie społeczeństwu polskiemu różnych kontekstów i rozumienia wielokulturowości w Europie”.
“Georgia. Europe started here”. To hasło do materiałów promujących Gruzję (firmowanych przez rząd tego kraju). W tym kontekście warszawskie wydarzenie jest doskonałą okazją do eksplorowania dziedzictwa kulturowego naszego kontynentu.
Pierwszą okazją do eksplorowania artystycznych przedsięwzięć Ensemble “Pankisi” w pełnym składzie – fuzji czeczeńsko- gruzińsko-kistyńskej - będzie niedzielny, tbiliski koncert (7 grudnia) wieńczący festiwal filmów dokumentalnych “Ja-człowiek” (The South Caucasus Documentary Film Festival of Peace and Human Rights - “Nationality: human”).
II Festiwal Kultury Gruzińskiej Teraz Gruzja, 5-6.12.2008, Warszawa
Klub Palladium
Klub Skład Butelek
The South Caucasus Documentary Film Festival of Peace and Human Rights - “Nationality: human”, 6-7.12.2008, Tbilisi
