Kultura / Muzyka
Zobacz więcej na
muzyka, industrial, creative commons, george bush, album, zespół, nieco, tworzenia, public, domain, albumu, własnych, muzycznych, dialogów Zobacz więcej na
muzyka, industrial, creative commons, george bush, album, zespół, nieco, tworzenia, public, domain, albumu, własnych, muzycznych, dialogów
RSS komentarzy
t r y ^d - Public Domain: Muzyka nowej ery?
Artykuł był czytany 2447 razy
Poszukując w globalnej sieci ciekawej, nie związanej z mainstreamowymi mediami, muzyki, natrafiłem na perełkę - zespół Tryad, czy też t r y ^d i jego album Public Domain.
- Komentuj
- Wyślij do znajomego
- Drukuj artykuł
- Wersja do łatwego czytania
- Dodaj do ulubionych
-
-
Co jest główną siłą t r y ^ d, dlaczego tak wybija się na tle innych grup muzycznych? Dlaczego jest warty opisania?
Zespół ten określa siebie jako jeden z pierwszych "wirtualnych bandów", tworzonych przez praktycznie nieznanych sobie ludzi, których jedyną drogą komunikacji jest poczta elektroniczna. O ile idea ta nie jest nowa (wystarczy wspomnieć chociażby komputerową demoscenę), to ciekawi otwarte zachęcanie, poprzez publikację albumu na jednej z wolnych licencji, słuchaczy do tworzenia własnych, bazujących na utworach zespołu, kompozycji.
Własność Publiczna, która zaczyna się nieco propogadowym utworem, a raczej zbiorem dialogów "The Samplist" (wyraźnie nawiązującym do idei tworzenia sztuki ery Creative Commons), jest albumem bardzo ciężkim do jednoznacznego zaszufladkowania w ramy któregoś z gatunków. Mamy tutaj elementy rocka, agresywnej elektroniki, triphopu, zaś sami autorzy definiują album jako industrial classical pop. W większości przypadków takie mieszanie gatunków nie wychodzi twórcom na dobre - albumy stają się chaotyczne i niespójne.
Public Domain jest inne. Nawet utwory tak odległe od siebie, jak agresywne, lekko drum'n'bassowe Beat Into Submission i nieco pop-rockowe Peace On Earth, w połączeniu z resztą albumu wydają się być zdecydowanie bliższe sobie - zdają się reprezentować nowy gatunek, pop ery Internetu.
Jego wyznacznikiem, poza ogromną różnorodnością stylistyczną utwórów, ma być także zaangażowanie polityczne, chęć wyrażenia własnych poglądów - bo jak inaczej można wytłumaczyć trzy, nieco zabawne, przerywniki w postaci zbioru dialogów dotyczących czy to polityki George'a Busha, czy też wolności tworzenia dzieł w oparciu o dokonania innych?
Polecam ten album ludziom, którzy nie boją się muzycznych eksperymentów, poszukiwań nowych dróg promocji i tworzenia sztuki oraz wszystkim tym, którzy chcą tylko posłuchać dobrej, choć niekonwencjonalnej muzyki.
Całość jest dostępna w formatach OGG Vorbis i mpeg-layer 3 na stronie Jamendo.
* t r y ^ d - Public Domain w Jamendo.com
Zespół ten określa siebie jako jeden z pierwszych "wirtualnych bandów", tworzonych przez praktycznie nieznanych sobie ludzi, których jedyną drogą komunikacji jest poczta elektroniczna. O ile idea ta nie jest nowa (wystarczy wspomnieć chociażby komputerową demoscenę), to ciekawi otwarte zachęcanie, poprzez publikację albumu na jednej z wolnych licencji, słuchaczy do tworzenia własnych, bazujących na utworach zespołu, kompozycji.
Własność Publiczna, która zaczyna się nieco propogadowym utworem, a raczej zbiorem dialogów "The Samplist" (wyraźnie nawiązującym do idei tworzenia sztuki ery Creative Commons), jest albumem bardzo ciężkim do jednoznacznego zaszufladkowania w ramy któregoś z gatunków. Mamy tutaj elementy rocka, agresywnej elektroniki, triphopu, zaś sami autorzy definiują album jako industrial classical pop. W większości przypadków takie mieszanie gatunków nie wychodzi twórcom na dobre - albumy stają się chaotyczne i niespójne.
Public Domain jest inne. Nawet utwory tak odległe od siebie, jak agresywne, lekko drum'n'bassowe Beat Into Submission i nieco pop-rockowe Peace On Earth, w połączeniu z resztą albumu wydają się być zdecydowanie bliższe sobie - zdają się reprezentować nowy gatunek, pop ery Internetu.
Jego wyznacznikiem, poza ogromną różnorodnością stylistyczną utwórów, ma być także zaangażowanie polityczne, chęć wyrażenia własnych poglądów - bo jak inaczej można wytłumaczyć trzy, nieco zabawne, przerywniki w postaci zbioru dialogów dotyczących czy to polityki George'a Busha, czy też wolności tworzenia dzieł w oparciu o dokonania innych?
Polecam ten album ludziom, którzy nie boją się muzycznych eksperymentów, poszukiwań nowych dróg promocji i tworzenia sztuki oraz wszystkim tym, którzy chcą tylko posłuchać dobrej, choć niekonwencjonalnej muzyki.
Całość jest dostępna w formatach OGG Vorbis i mpeg-layer 3 na stronie Jamendo.
* t r y ^ d - Public Domain w Jamendo.com
