iThink.pl - dziennikarstwo i publicystyka

Net.ART.

Sztuka Internetu [Net.ART] to fenomen związany z rozwojem sztuki cyfrowej i komunikacyjnego środowiska Internetu. Jest wynikiem interakcji użytkownika z programami dostępnymi on-line.

Tu inaczej niż w przypadku tradycyjnie pojmowanego, skończonego dzieła sztuki - obrazu, rzeźby lub filmu - obowiązuje nieustanny rozwój, stan tymczasowości, nieskończoność. Znika także podział na widzów i twórców. Otwierają się nowe horyzonty, sięgające poza przewidywania artysty, zdolności i wyobraźnię widza oraz poza granice norm obowiązujących dotychczas w sztuce.

Net.ART to potencjalnie 0% kompromisu, niezależność od instytucji, wszelkiego rodzaju krytyków, teoretyków i ideologów sztuki, kustoszy, dyrektorów muzeów i galerii. To przewrót w sztuce, którego konsekwencji nie jesteśmy w stanie przewidzieć.


The_Central_City
Praca Steva Tanza
http://thecentralcity.co.uk/


The Central City to interaktywne doświadczenie miasta on-line, stworzone z dźwięków, obrazów i ruchu przez brytyjskiego artystę medialnego Steva Tanza. Tworzywem jest codzienne audio-wizualne doświadczenie miast całego świata, natomiast treścią stan wielkomiejskiej świadomości ludzi na progu trzeciego tysiąclecia.

W zurbanizowanym pejzażu kulturowym żyje i pracuje obecnie około 80% społeczności cywilizacji zachodniej. Kształtuje ona swoje miasta a one kształtują ją, wyznaczając pole dla fizycznej i duchowej egzystencji człowieka. Mimo to otaczające nas wielkomiejskie przestrzenie i dochodzące z nich dźwięki to ciągle zbyt mało rozumiany i doceniany aspekt rzeczywistości, mający w istocie kolosalny wpływ na człowieka, jego psychikę i jakość życia.

The Central City eksploruje właśnie ten problem ujmując go na płaszczyznach: ekologicznej, socjologicznej, ideologicznej, regionalnej i estetycznej - łączących się w tym programie w organiczną całość.

Program dostępny jest on-line na vortalu Stanza - nazwa powstała jako zbitka inicjału imienia z nazwiskiem autora: Steve + Tanza = Stanza, co znaczy – ‘strofa’.
The Central City składa się z 30 apletów Jawa, zatytułowanych: indus, universa, constructor, videotron, megalopotron, univercity, smallworlds, textourama, maprouter, elevator, maputor, proser, city central, mondomix, citoxity, fostexity, evolver, transportron, textus, sounder, randomizer, cuboid, matrixity, advercity, fibrinet, envirus i germix.
Aktualnie udostępniana wersja pochodzi z roku 2001. W odpowiedzi na interakcję użytkownika generuje elementy środowiska audio, wideo, teksty, obrazy i animację rozbudowanej przestrzeni 3d, w tym wielościeżkowy dźwięk i interaktywne elementy grafiki 3d.

Program jest jedną z najlepiej rozwiązanych artystycznych interaktywnych prac audio-wizualnych jakie można znaleźć aktualnie w sieci. Autor bardzo konsekwentnie wykorzystuje w nim możliwości techniczne i „filozofię” Internetu. Właśnie z teorii nowych złożonych układów informacyjnych wzięła się koncepcja opisania miasta jako układu nerwowego, w którego pętlach sprzężeń zwrotnych kłębią się symbole i wrażenia tworzące jaźń współczesnego człowieka.

Pomysł powstał już w roku 1987. Początkowo była to seria eksperymentów, które - w zamierzeniu autora – uchwycić miały „ducha miasta”. Od tego czasu Steve Tanza konsekwentnie rozburozbudowuje swoją pracę, nadając jej coraz bardziej złożoną i pełną postać.

Scenerią The Central City jest dobrze znany wielkomiejski pejzaż audio-wizualny, labirynt wysokościowców, ciągów komunikacyjnych i skrzyżowań, zrujnowanych budowli i osiedl komunalnych. Odgłosy dochodzące z tego otoczenia to „muzyka miasta”, zbiór nakładających się na siebie mechanicznych rytmów, pulsujących syntetycznych dźwięków, warkotu, odgłosów klaksonów i gwaru tworzących momentami zaskakujące harmonie dźwięków by po chwili przejść w stan kakofonii. Steve Tanza włączył do swojego projektu dźwięki pochodzące z określonych miejsc, oddające tożsamość konkretnych miast, przekazujące charakterystyczny rytm ich życia. Zarejestrował je podczas swoich podróży po wielkich metropoliach świata, które odbył w roku 2001. Wykonał wówczas także tysiące zdjęć: Sao Paulo, Londynu, Paryża, Drezna, Amsterdamu, Salzburga, Grazu, Rotterdamu, Barcelony, San Sebastian, Manchesteru, Liverpoolu, Ljubliany, Porto, Frankfurtu i Istambułu.

Efektem jest audio-wizualny kolaż zestawiony z elementów bliskich naszej świadomości miasta. Z całego tego zamieszania i zgiełku Steve Tanza stara się wyłowić powtarzające się sekwencje, uchwycić wewnętrzny porządek rzeczy, zawierający - niczym fragmenty łańcucha DNA żywej komórki – sekwencje uniwersalnego kodu, oddającego emocjonalny stan światowych metropolii. Toteż w istocie, cały ten rozciągający się przed nami na ekranie monitora cyfrowy świat jest skrzyżowaniem kodów, reguł, algorytmów, archetypów, opartych na procedurach badawczych nauki i intuicji artysty.
Artystę interesuje miasto jako kod. Miasto koduje się w rozwijające się wzory oparte na algorytmach. Dla tego celu obrazy miasta są przetworzone, zdekonstruowane, tło usuwane, obiekty wypreparowane z kontekstu – niczym organy podczas autopsji. Nie tworzą już one bloków konkretnej zabudowy miejskiej lecz spotęgowane pod względem wyrazu emocjonalnego wzory organicznej sieci krzyżujących się linii i wykresów. Wszystkie te formy są zwielokrotnionym pod względem stopnia wyrazu ekwiwalentem przestrzeni miejskiej, takiej jaką ją doświadczamy na przełomie XX i XXI stulecia.
W intencji autora The Central City nie jest zatem relacją o stanie miejskiego budownictwa ale studium o człowieku, o jego psychice, odczuciach, potrzebach, przeżyciach i możliwościach jego rozwoju intelektualnego w środowisku które tworzy.
Praca jest głosem w ogólnoświatowej polemice jaka toczy się nieustannie od konferencji ONZ na temat odnowy środowiska tworzonego przez człowieka dla człowieka, która odbyła się w Sztokholmie przed z górą trzydziestu laty w czerwcu 1972 roku. W deklaracji, jaką wówczas wydano znajduje się stwierdzenie: Człowiek jest zarówno tworem jak i twórcą swego środowiska, w którym żyje, rozwija się fizycznie i psychicznie[…] Zarówno środowisko naturalne jak i to, które zostało stworzone rękami ludzkimi mają istotne znaczenie dla warunków jego bytowania i korzystania z podstawowych praw ludzkich, w tym prawa do życia.

Człowiek od tysiącleci kształtuje swoje miasta a one kształtują jego, jego obyczaje, psychikę i kulturę. Ale dzisiaj zasięg tego oddziaływania jest globalny i nie dotyka tylko mieszkańców miast, metropolii czy megalopolis. Nasze prywatne środowisko living roomu otwarte jest na świat medialnej komunikacji. Zasiadając w naszym „wszechświatowym fotelu” przed ekranem monitora zabawiani strumieniem obrazów i informacji stajemy się mieszkańcami ecumenopolis – globalnej przestrzeni medialnej i mentalnej, która jest continuum fizycznego świata miasta.

Biografia:

Brytyjski artysta medialny Steve Tanza: malarz, muzyk i animator kultury, mieszka i pracuje w południowym Londynie. Studiował w Goldsmiths Art College w Londynie.
Jest twórcą wielu projektów z pogranicza muzyki, wideo i sztuki Internetu. Eksploruje w nich problematykę urbanistycznej estetyki, i związanego z nią obrazu i dźwięku. Kreuje przekształcone geometrycznie widoki krajobrazu miejskiego modulowane przez dźwięki pochodzące z tła.

Nagrody: CYNETart 2000, Macromedia’s People Choice Award for Fine Art 1999, EMAF 1999, Seafair 1998, otrzymał także nagrodę Innowacji DTI w 1997 oraz Wolfsen 25 w dziedzinie obrazu 1992. Wyróżniony przez Independent (2000) za najlepszą realizację tygodnia.

Jego twórczość recenzowana była w: WebReview ITV. 2000 i Netart 2000,

Bardzo interesujacy artykul :)