Sport / Inne
Zobacz więcej na
dryszel tenis stołowy gliwice Zobacz więcej na
dryszel tenis stołowy gliwice
RSS komentarzy
Trzeci muszkieter polskiego tenisa stołowego
Artykuł był czytany 1229 razy
Obok Andrzeja Grubby i Leszka Kucharskiego, Stefan Dryszel z dorobkiem 25 medali
w Mistrzostwach Polski, należał do medalowej awangardy tenisa stołowego w Polsce.
- Komentuj
- Wyślij do znajomego
- Drukuj artykuł
- Wersja do łatwego czytania
- Dodaj do ulubionych
-
-
Plebiscyt zdecydował, że tenisistą stołowym 70-lecia Śląskiego Związku Tenisa Stołowego, został Stefan Dryszel.
Był zawodnikiem AZS Gliwice, wielokrotnym medalistą Mistrzostw Śląska, Mistrzostw Polski, medalistą Mistrzostw Świata w Goeteborgu i Mistrzostw Europy w Moskwie, Pradze i Eindhoven.
Toczył wspaniałe, porywające kibiców pojedynki w Superlidze Europejskiej – I miejsce w
1985/86r i '86/87r, w składzie z Jolantą Szatko, Andrzejem Grubbą i Leszkiem Kucharskim. A te osiągnięcia i wydarzenia sportowe, były zasłużenie pomostem do 12-letniej opieki trenerskiej nad Reprezentacją Polski Seniorów.
Zanim to nastąpiło, pierwsze kroki przy stole pingpongowym stawiał mając 9 lat. W świetlicy “Ruchu” w Stanicy k/Gliwic - tam pracowała mama Stefka – ze starszym bratem i kolegami chodził poodbijać.
Pierwsza rakietka, pierwsze spotkania klubowe i wtedy jego talent dostrzegł działacz
gliwickiego tenisa stołowego – Mieczysław Pięta.
Trenując w Gliwicach, podstaw techniki nauczał go nieżyjący już trener AZS'u – Kornel
Kubaczka. Zmiany te nie mogły nie wpłynąć na rozwój jego talentu.
Po dwóch latach solidnego treningu, w wieku 14 lat zostaje Mistrzem Polski Młodzików, a w 1975 roku Mistrzem Polski Juniorów.
Lata 80'te przyniosły dla AZS Gliwice, dziewiąty tytuł Drużynowego Mistrza Polski, a czwarty z rzędu składowi (Stefan Dryszel, Norbert Mnich, Piotr Molenda, Mirosław Pierończyk, Jarosław Kołodziejczyk – trener Wojciech Waldowski).
Jednak, sportowej kariery nigdy mu się nie udało dopełnić, indywidualnym tytułem Mistrza
Polski Seniorów. Taki to był czas, że granica tego była nieprzekraczalna. Z Andrzejem Grubbą ciężko było wygrać.
Był zawodnikiem AZS Gliwice, wielokrotnym medalistą Mistrzostw Śląska, Mistrzostw Polski, medalistą Mistrzostw Świata w Goeteborgu i Mistrzostw Europy w Moskwie, Pradze i Eindhoven.
Toczył wspaniałe, porywające kibiców pojedynki w Superlidze Europejskiej – I miejsce w
1985/86r i '86/87r, w składzie z Jolantą Szatko, Andrzejem Grubbą i Leszkiem Kucharskim. A te osiągnięcia i wydarzenia sportowe, były zasłużenie pomostem do 12-letniej opieki trenerskiej nad Reprezentacją Polski Seniorów.
Zanim to nastąpiło, pierwsze kroki przy stole pingpongowym stawiał mając 9 lat. W świetlicy “Ruchu” w Stanicy k/Gliwic - tam pracowała mama Stefka – ze starszym bratem i kolegami chodził poodbijać.
Pierwsza rakietka, pierwsze spotkania klubowe i wtedy jego talent dostrzegł działacz
gliwickiego tenisa stołowego – Mieczysław Pięta.
Trenując w Gliwicach, podstaw techniki nauczał go nieżyjący już trener AZS'u – Kornel
Kubaczka. Zmiany te nie mogły nie wpłynąć na rozwój jego talentu.
Po dwóch latach solidnego treningu, w wieku 14 lat zostaje Mistrzem Polski Młodzików, a w 1975 roku Mistrzem Polski Juniorów.
Lata 80'te przyniosły dla AZS Gliwice, dziewiąty tytuł Drużynowego Mistrza Polski, a czwarty z rzędu składowi (Stefan Dryszel, Norbert Mnich, Piotr Molenda, Mirosław Pierończyk, Jarosław Kołodziejczyk – trener Wojciech Waldowski).
Jednak, sportowej kariery nigdy mu się nie udało dopełnić, indywidualnym tytułem Mistrza
Polski Seniorów. Taki to był czas, że granica tego była nieprzekraczalna. Z Andrzejem Grubbą ciężko było wygrać.
Indywidualne Mistrzostwa Polski
1982, 83, 84 – srebrny medal
1977, 85, 88 – brązowy medal
Mistrzostwa Polski – Gra podwójna mężczyzn
Z Andrzejem Jakubowiczem (1982) i Piotrem Molendą (1985) – złoty medal.
Z Witoldem Woźnicą (1979) i Piotrem Molendą (1987, 88) – srebrny medal.
Z Andrzejem Jakubowiczem (1980), Leszkiem Kucharskim (1976) i Piotrem
Molendą (1983) – brązowy medal.
Mistrzostwa Polski – Gra mieszana
Z Małgorzatą Urbańską (1981) i Jolantą Szatko (1983) – złoty medal.
Z Weroniką Sikorą (1978), Jolantą Szatko (1984) i Katarzyną Calińską (1986)
- srebrny medal.
Z Katarzyną Calińską (1985, 87) – brązowy medal
W latach 80'tych, nastąpił w Polsce również swoisty boom tenisa stołowego i pasmo sukcesów w międzynarodowych zawodach, a Stefan Dryszel był z pewnością jedną z sił
poruszających te zjawiska.
poruszających te zjawiska.
1985 Mistrzostwa Świata – Goeteborg (Szwecja) brązowy medal w drużynie z Andrzejem Grubbą, Leszkiem Kucharskim, Piotrem Molendą i Andrzejem Jakubowiczem.
1984 Mistrzostwa Europy – Moskwa, srebrny medal w drużynie.
1986 Mistrzostwa Europy – Praga, srebrny medal w drużynie.
Po 1987 roku, wyjeżdża na sportowe wojaże do klubów Francji i Niemiec. Pewnie w każdym zawodowcu dojrzewa myśl konfrontacji z zagraniczną rzeczywistością tenisa stołowego.
Doświadczenie trwające 8 lat, okazało się pożytecznym stażem. A to pozwoliło PZTS 'owi ujmować to, jako zjawisko pożądane dla kompetentnej pracy trenerskiej i w 1996 roku Stefan Dryszel otrzymał nominację na selekcjonera kadry narodowej seniorów.
Sukcesy trenerskie? Objaśnijmy rzecz przykładami. Mistrzostwa Europy:
1998 Eindhoven, srebro (Lucjan Błaszczyk, Tomasz Krzeszewski, Piotr Skierski, Michał Dziubański, Marcin Kusiński - turniej drużynowy), 2002 Zagrzeb, Lucjan Błaszczyk, Tomasz Krzeszewski (gra podwójna) srebro, 2007 Belgrad, srebro Lucjan Błaszczyk (gra podwójna z reprezentantem Chorwacji Tan Ruiwu), 2000 Brema, brąz (Lucjan Błaszczyk, Tomasz Krzeszewski, Michał Dziubański, Marcin Kusiński - turniej drużynowy), 2003 Courmayeur, brąz Lucjan Błaszczyk (gra mieszana, z Rumunką Otilią Badescu), 2007 Belgrad, brąz (Lucjan Błaszczyk, Daniel Górak, Bartosz Such, Jakub Kosowski, Paweł Chmiel)
W tym roku kończy 52 lata, pracuje jako ekspert doradztwa sprzętowego w Aga Sport w Gliwicach i jest trenerem pierwszoligowego Polsportu Bielsko-Biała.
Gdy spojrzymy w metrykę dokonań, można przypuszczać, że ta wybitna osobowość sportowa nie powiedziała ostatniego słowa, w ważnych sprawach dla rozwoju naszej ukochanej dyscypliny.
A może wkroczenie we współczesną rzeczywistość gliwickiego tenisa stołowego, z pokładami bogatych doświadczeń i siły, spowoduje boom nawiązujący do najświetniejszych kart historii?
1984 Mistrzostwa Europy – Moskwa, srebrny medal w drużynie.
1986 Mistrzostwa Europy – Praga, srebrny medal w drużynie.
Po 1987 roku, wyjeżdża na sportowe wojaże do klubów Francji i Niemiec. Pewnie w każdym zawodowcu dojrzewa myśl konfrontacji z zagraniczną rzeczywistością tenisa stołowego.
Doświadczenie trwające 8 lat, okazało się pożytecznym stażem. A to pozwoliło PZTS 'owi ujmować to, jako zjawisko pożądane dla kompetentnej pracy trenerskiej i w 1996 roku Stefan Dryszel otrzymał nominację na selekcjonera kadry narodowej seniorów.
Sukcesy trenerskie? Objaśnijmy rzecz przykładami. Mistrzostwa Europy:
1998 Eindhoven, srebro (Lucjan Błaszczyk, Tomasz Krzeszewski, Piotr Skierski, Michał Dziubański, Marcin Kusiński - turniej drużynowy), 2002 Zagrzeb, Lucjan Błaszczyk, Tomasz Krzeszewski (gra podwójna) srebro, 2007 Belgrad, srebro Lucjan Błaszczyk (gra podwójna z reprezentantem Chorwacji Tan Ruiwu), 2000 Brema, brąz (Lucjan Błaszczyk, Tomasz Krzeszewski, Michał Dziubański, Marcin Kusiński - turniej drużynowy), 2003 Courmayeur, brąz Lucjan Błaszczyk (gra mieszana, z Rumunką Otilią Badescu), 2007 Belgrad, brąz (Lucjan Błaszczyk, Daniel Górak, Bartosz Such, Jakub Kosowski, Paweł Chmiel)
W tym roku kończy 52 lata, pracuje jako ekspert doradztwa sprzętowego w Aga Sport w Gliwicach i jest trenerem pierwszoligowego Polsportu Bielsko-Biała.
Gdy spojrzymy w metrykę dokonań, można przypuszczać, że ta wybitna osobowość sportowa nie powiedziała ostatniego słowa, w ważnych sprawach dla rozwoju naszej ukochanej dyscypliny.
A może wkroczenie we współczesną rzeczywistość gliwickiego tenisa stołowego, z pokładami bogatych doświadczeń i siły, spowoduje boom nawiązujący do najświetniejszych kart historii?
