Styl Życia / Inne
Zobacz więcej na
film, książka, Polska, Warszawa, USA, kobieta, duchy, ciekawe, koza, zjawiska nadprzyrodzone Zobacz więcej na
film, książka, Polska, Warszawa, USA, kobieta, duchy, ciekawe, koza, zjawiska nadprzyrodzone
RSS komentarzy
Są na świecie rzeczy, o których się filozofom nie śniło...
Artykuł był czytany 1495 razy
Od zarania dziejów każdego z nas pociąga to, co nadprzyrodzone, niesamowite, niewyjaśnione. Podejrzana chmurka? Ani chybi UFO! Ogień zaprószony przez podpitego wuja Zdzicha, który zasnął z papierosem? Samozapłon!
- Komentuj
- Wyślij do znajomego
- Drukuj artykuł
- Wersja do łatwego czytania
- Dodaj do ulubionych
-
-
Poltergeisty, istoty pozaziemskie, tajemnicze kręgi w zbożu, chupacabras, szklane kule, mocarne żyły wodne, poruszające różdżkami... Zjawiska niewyjaśnione spod znaku Roswell seansów spirytystycznych to coś, co każdego z nas przyprawia o lekki dreszczyk emocji. Nigdy nie wiadomo, czy owo sążniste trzaśnięcie drzwiami to przeciąg. W końcu w każdym szanującym się horrorze byłoby to wraże działanie ducha!
Aczkolwiek fascynacja światem duchów, UFO i zdarzeń paranormalnych kojarzy się być może z nawiedzonymi gośćmi Strefy 11, to jednak wielu ludzi – i nie mówimy tu o Polskim Towarzystwie Psychotronicznym – zajmuje się tym tematem na poważnie. Nie jest tajemnicą, że policje wielu krajów współpracują z jasnowidzami przy poszukiwaniach zaginionych delikwentów. Armia USA już od lat ’70-tych bada zjawiska nadprzyrodzone, by dostosować nowe możliwości do swoich potrzeb. Marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych zamierzała wykorzystywać telepatię do przekazywania tajnych rozkazów w sposób uniemożliwiający ich wyszpiegowanie – co już wydaje się zgoła egzotyczne. Amerykański generał major Stubblebine wierzył zaś, że nadejdzie wiekopomna chwila, w której to żołnierze – oczywiście amerykańscy – będą przechodzić swobodnie przez ściany, co już pachnie niezłym świrem.
Takie fascynacje i obsesje (jak tu nie mówić o obsesji, skoro w USA do 1995 roku szkolono agentów, którzy mieli wykorzystywać rozmaite nadnaturalne zdolności?) aż się proszą o pochylenie się nad nimi. Stubblebine prowadzący parapsychiczną wojnę z dyktatorem Nikaragui, Eric Olson stymulujący żołnierzy przy niewinnej pomocy LSD zostali dokładnie opisanie w książce amerykańskiego reportera Jona Ronsona. Zatytułowanej „Człowiek, który gapił się na kozy”. Opatrzonej filmową adaptacją (siódmego maja premiera) o takim samym tytule, z Jeffem Brigdesem, Kevinem Spacey, Georgem Clooney’em – słowem, plejadą gwiazd. Kiedy przeczytamy lub obejrzymy opowieść o ludziach wierzących w możliwość zabijania wzrokiem (i testujących te właściwości na Bogu ducha winnych kozach) – zastanawiamy się, co brał autor czy scenarzysta, żeby wymyślić takie rewelacje? Drugi szok przychodzi wówczas, kiedy zdajemy sobie sprawę z tego, że wydarzenia te są tak zakorzenione w rzeczywistości, że – pomijając absurdalny humor w stylu braci Cohen – w zasadzie tworzą dokumentalny zapis zbiorowego szaleństwa, które nie dość, że dotknęło wysoko postawionych wojskowych wielkiego mocarstwo, to jeszcze było finansowane przez państwo.
A propos - różne punkty Warszawy opanowały, jak widać – kozy, najprawdopodobniej zbiegłe z tajnych laboratoriów amerykańskich wojskowych. Pozostaje mieć nadzieję, że polskie służby pozostaną przy współpracy z jasnowidzami. Nie wiadomo, czy nasz budżet wytrzymałby przechodzenie przez ściany.
Aczkolwiek fascynacja światem duchów, UFO i zdarzeń paranormalnych kojarzy się być może z nawiedzonymi gośćmi Strefy 11, to jednak wielu ludzi – i nie mówimy tu o Polskim Towarzystwie Psychotronicznym – zajmuje się tym tematem na poważnie. Nie jest tajemnicą, że policje wielu krajów współpracują z jasnowidzami przy poszukiwaniach zaginionych delikwentów. Armia USA już od lat ’70-tych bada zjawiska nadprzyrodzone, by dostosować nowe możliwości do swoich potrzeb. Marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych zamierzała wykorzystywać telepatię do przekazywania tajnych rozkazów w sposób uniemożliwiający ich wyszpiegowanie – co już wydaje się zgoła egzotyczne. Amerykański generał major Stubblebine wierzył zaś, że nadejdzie wiekopomna chwila, w której to żołnierze – oczywiście amerykańscy – będą przechodzić swobodnie przez ściany, co już pachnie niezłym świrem.
Takie fascynacje i obsesje (jak tu nie mówić o obsesji, skoro w USA do 1995 roku szkolono agentów, którzy mieli wykorzystywać rozmaite nadnaturalne zdolności?) aż się proszą o pochylenie się nad nimi. Stubblebine prowadzący parapsychiczną wojnę z dyktatorem Nikaragui, Eric Olson stymulujący żołnierzy przy niewinnej pomocy LSD zostali dokładnie opisanie w książce amerykańskiego reportera Jona Ronsona. Zatytułowanej „Człowiek, który gapił się na kozy”. Opatrzonej filmową adaptacją (siódmego maja premiera) o takim samym tytule, z Jeffem Brigdesem, Kevinem Spacey, Georgem Clooney’em – słowem, plejadą gwiazd. Kiedy przeczytamy lub obejrzymy opowieść o ludziach wierzących w możliwość zabijania wzrokiem (i testujących te właściwości na Bogu ducha winnych kozach) – zastanawiamy się, co brał autor czy scenarzysta, żeby wymyślić takie rewelacje? Drugi szok przychodzi wówczas, kiedy zdajemy sobie sprawę z tego, że wydarzenia te są tak zakorzenione w rzeczywistości, że – pomijając absurdalny humor w stylu braci Cohen – w zasadzie tworzą dokumentalny zapis zbiorowego szaleństwa, które nie dość, że dotknęło wysoko postawionych wojskowych wielkiego mocarstwo, to jeszcze było finansowane przez państwo.
A propos - różne punkty Warszawy opanowały, jak widać – kozy, najprawdopodobniej zbiegłe z tajnych laboratoriów amerykańskich wojskowych. Pozostaje mieć nadzieję, że polskie służby pozostaną przy współpracy z jasnowidzami. Nie wiadomo, czy nasz budżet wytrzymałby przechodzenie przez ściany.
