iThink.pl - dziennikarstwo i publicystyka

                                                        Maciej Mackiewicz

                                                        " Okno na świat"

                                     GALERIA WIEJSKA W PRZEŁOMCE

     Zaczynam wyobrażać sobie wystawkę moich zdjęć  z przyrody tutejszej. Co mam na niej pokazać? Co pokazać ludziom, którzy tu przychodzą, aby obejrzeć elementy skansenu z dawnego życia wiejskiego a może i trochę pomarzyć o "życiu sielskim anielskim", jakie - być może - chcieli by pędzić, gdyby mogli się na to zdecydować?
     Albo co pokazać tym, którzy tu mieszkają i nie bez żalu za "innym życiem", borykają się z trudną codziennością?Albo tym, którzy tu trwają, wrośnięci w kołowrotek zwykłego życia gospodarskiego i niczego nie żałują ale marzą aby "ta ich drabina do nieba była trochę łatwiejsza do wchodzenia"?
     Co powinna zawierać ta osobista wypowiedź - czy tylko własny ogląd tej rzeczywistości, oczywiście jakiś tylko jego wycinek, czy może i jakiś "morał"? A może to, co mogę tu pokazać, to po prostu: "boże drobiazgi"...?
     Bo jak się idzie rankiem lub wieczorem, w takim lub innym świetle, w takim lub innym nastroju, w takim lub innym dniu roku, to patrząc tu i tam widzi się właśnie różne drobiazgi... A DUCH unosi się nad wodami, polami, łąkami, lasami i nad nami wszystkimi...A pewnie i wszystko przenika !

     Więc, myślę, że ma się ta wystawka zaczynać od obrazu okna otwartego na bujny świat wiosennej przyrody, z mgłami unoszącymi się nad stawem i nad łąkami, o świtaniu, w pięknych optymistycznych różowych kolorach. Ma temu towarzyszyć cytat ze Złotej Księgi wpisany tam kiedyś przez parę socjologów z Łodzi:
" pobyt w Przełomce uświadomił nam, że okno, przez które patrzymy na świat, jest wciąż jeszcze przymknięte. Bardzo pragnęlibyśmy otworzyć je szerzej na piękny, szeroki świat, tak jak mieszkańcy tego ciepłego, serdecznego miejsca..."

Dla mnie to bardzo ciekawa refleksja - tu w tym cichym zakątku, przybysze z wielkiego miasta zauważają "okno na szeroki świat", do tego "piękny"!

     Więc właśnie o tym ma być ta wystawa, o pięknie przyrody najbliższej, w czterech porach roku, i o różnych porach dnia i w różnych stanach ducha...
A także o tajemnicach jakie przenikają ten maleńki a jednak "szeroki" świat, które pozwalają się dostrzec w drobiazgach, w mignięciach spojrzeń...

     Poprzez serię obrazów, pięknych i tajemniczych, chciałbym dotrzeć do zdjęć finalnych jakimi ma być oświetlony świeczkami śniegowy czajnik, zbudowany przez fotografa turystę, będący symbolem ciepła i gościnności w zimowej, mroźnej przestrzeni, chorągiewka z napisem LOVE, namalowana przez amerykańskiego przedszkolaczka, a wreszcie Rozświetlone Drzewo, w którym pewna uduchowiona osoba zauważyła "Znak Nieskończoności"!

     Zabieram się, po nakreśleniu tej IDEI, do wyboru zdjęć, które mają JĄ jak najlepiej odzwierciedlić i pokazać to miejsce, w którym "głosi się ewangelię otwartości, prostoty, gościnności, życzliwości, piękna i dobra natury..." jak niedawno napisali,
w naszej Złotej Księdze, nieoczekiwani Goście...