iThink.pl - dziennikarstwo i publicystyka

Gdy dopada nas choroba otulają nas ciemne myśli. Świat nagle staje się szary. Kolory tracą swoją intesywność. Jedyne, co podnosi nas na duchu, to nasza najbliższa rodzina i przyjaciele. Ta osoba, o której teraz napiszę nie poddała się.

- Dzięki wierze ludzi w moją osobę mogę normalnie funkcjonować - mówi Krystyna Widerska, bohaterka dzisiejszego artykułu.

Pani Krysia jest jak słoneczko w pochmurny dzień. Mimo ciężkiej choroby, jaka ją dopadła, nie poddała się. Nie usiadla w kącie, nie załamała rąk i nie płakała. Walczy każdego dnia o swoje szczęście i radość innych. Jak sama mówi - Tyle dobrego, ile dostałam od przyjaciół i lekarzy, tyle bym chciała oddać. Jest to coś wspaniałego. I ja oddaję cząstkę tego, co otrzymałam.

Kobieta do Lęborka przybyła w wieku 6 lat z Gdańska. Ukończyła Wyższe Studia Bibliotekarstwa we Wrocławiu. Głównie interesuje się aktulaną sytuacją polityczną w kraju i na świecie, sportem, literaturą, numizmatyką, a przede wszystkim działalnością społeczną. Krystyna załatwiła trzy wózki inwalidzkie z różnych placówek m.in. dzięki firmie Robex i Powiatowemu Centrum Pomocy Rodzinie  w Lęborku. Otrzymany sprzęt przeznaczyła osobom potrzebującym. Lubi poznawać nowych ludzi i mieć z nimi konakt. Ma w sobie tyle radości i siły. Mimo trudności w poruszaniu się, Krystyna Widerska uczestniczy w turniejach brydżowych i gdyby było tego mało zajmuje pierwsze miejsca. Ma bogatą kolekcję medali i pucharów, które widnieją w jej pokoju.

Jej marzenie, to przede wszystkim wygrać Turniej Mixtowy. Spełnione marzenie zadedykuje pamięci swojego brata. Chciałaby także zobaczyć Paryż. Czego rzecz jasna życzę z całego serca.

Powodzenia!