Sport / Inne
Sport w Lęborku
Artykuł był czytany 3182 razyW obecnych czasach, gdy przeżywamy kryzys inicjatyw społecznych, warto spojrzeć wstecz i dowiedzieć się, jak w przeszłości ludzie potrafili współpracować na rzecz swojego regionu. Sport w Lęborku dawniej miał swoje dni chwały.
W powojennym procesie głębokich przemian społecznych, gospodarczych i politycznych, kształtowała się treść kultury fizycznej, która jako jeden z elementów kultury ogólnej nie mogła pozostać obojętna na te przemiany. Sport w Lęborku rozwijał się wyśmienicie, miasto okazało się miejscem bogatym w sprawnych organizatorów i propagatorów sportu, co szybko przełożyło się na efekty w postaci profesjonalnej organizacji klubów czy imprez sportowych.
Już w pierwszych latach na wyzwolonych terenach zaczął rozwijać się ruch sportowy na Wybrzeżu. Na terenie Ziemi Gdańskiej działało w 1945 roku już 25 klubów. (Lębork i Ziemia Lęborska do 1975 roku – podział administracyjny – należał do woj. Gdańskiego).
Na Krajowej Naradzie Aktywu Sportowego w lutym 1957 roku uchwalono nową koncepcje organizacji kultury fizycznej. Zakładała ona utrzymanie kolegialnego, państwowego zarządzania sprawami kultury fizycznej w szerokim współdziałaniu z licznymi organizacjami społecznymi. Podstawowymi ogniwami życia sportowego stały się reaktywowane kluby sportowe posiadające osobowość prawna i autonomię działania.
Jednocześnie dokonana została reforma społecznego ruchu sportowego. Całokształt spraw dotyczących sportu kwalifikującego powierzony został Polskiej Federacji Sportu, której członkami są Polskie Związki Sportowe oraz Wojewódzkie Federacje Sportu z osobowością prawna.
Ludność Lęborka odegrała konstruktywna role w zagospodarowaniu Ziemi Lęborskiej. Oni dali początek ruchowi sportowemu na terenie miasta Lęborka. Wśród nich byli przyszli zawodnicy i organizatorzy ruchu sportowego. Mieszkańców rożnego pochodzenia połączyło wspólne zainteresowanie i zapał do sportu i to one spowodowały, ze zaczęli oni uprawiać rożne dyscypliny sportu. Funkcja organizatorska ruchu sportowego przypadła ogólnie popularnej dyscyplinie – piłce nożnej. W prymitywnych warunkach, bez właściwego sprzętu, ale z zadziwiającym zapałem odbudowano ruch sportowy. Piłka nożna miała najwięcej zwolenników. Wielu z nich starało się stworzyć, wzorem czasów przedwojennych, klub sportowy. Tak też doszło do powstania i działalności lęborskich klubów sportowych.
W latach 1945-1948 miasto Lębork posiadało już trzy kluby sportowe zrzeszające 629 członków.
Członkami klubów byli pracownicy PKP oraz młodzież szkolna. Powstające w tym okresie lokalne kluby sportowe skupiły młodzież chętną do uprawiania sportu. Duże zasługi w powstawaniu sportu szkolnego przypisuje się nauczycielom wychowania fizycznego. Z ich inicjatywy powstały Szkolne Kluby Sportowe „Płomień” i „Bałtyk”. Do najbardziej usportowionych szkół należały Liceum Pedagogiczne i Liceum Ogólnokształcące. Szkoły te dysponowały dostateczna bazą sportową, a nauczyciele potrafili pozyskać młodzież dla sportu.
Przyjęty system igrzysk szkolnych spełniał określone zadania na rzecz umasowienia sportu, jak również szerokiego zaplecza dla sportu wyczynowego.
Tradycje dawnych klubów szkolnych przejęło ognisko TKKF „ Wiedza „ powstałe 26 IX 1963 roku przy Oddziel Powiatowym Związku Nauczycielstwa Polskiego. Członkami byli zawodnicy inicjatorzy dawnych klubów szkolnych. Celem ogniska było umasowienie ruchu sportowego i rekreacyjnego w mieście i powiecie.
Do ciekawszych imprez zaliczyć można: turnieje brydża, tenisa stołowego, siatkówki , koszykówki i szachów oraz Międzyzakładowy Turniej Piłkarski z udziałem dziesięciu drużyn, zwany Lęborska Liga Piłkarska .
Osiągnięcia sportowo-organizacyjne były zasługą wielkiej rzeszy działaczy sportowych, którzy w trudnych warunkach organizowali życie sportowe i wzbogacali tradycje sportowe Lęborka wielokrotnie zdając egzamin ze swoich umiejętności organizatorskich.
Lębork wyróżniał się wielokrotnie jako dobry organizator różnych imprez sportowych, dlatego też nie bez powodu powierzano mu zorganizowanie imprez na skalę ogólnokrajową.
W Lęborku dwukrotnie organizowano półfinały mistrzostw Polski juniorek w piłce ręcznej, odbył się finałowy turniej w piłce siatkowej mężczyzn – o wejście do drugiej II ligi (1984 r.), przeprowadzono finałowy turniej tenisa stołowego o wejście do I ligi (1985 r.), zorganizowano turniej piłkarski zespołów młodzieżowych Węgier i Niemieckiej Republiki Demokratycznej, goszczono I ligowy zespól piłkarzy z NRD, zapaśników z Jugosławii, Węgier, Bułgarii, siatkarzy z Berlina, siatkarki z Budapesztu.
Do największych wydarzeń w życiu sportowym Lęborka należała organizacja VIII Ogólnopolskich Zawodów w podnoszeniu ciężarów w roku 1965, Międzynarodowe Zawody Zapaśnicze Bułgaria – Polska w 1967 roku oraz Ogólnopolski Turniej Par Brydża, w którym wzięło udział 150 zawodników. Podczas XVI Międzynarodowego Wyścigu Kolarskiego „Dookoła Polski” Lębork był miastem etapowym.
Reasumując należy stwierdzić, iż mimo wielu czynników niesprzyjających, sport w Lęborku bardzo się rozwinął, biorąc pod uwagę, że startowano od zera. Prężnie zaczynał działać klub sportowy Pogoń Lębork.
Sport wyczynowy powoli zaczął nabierać charakteru widowiskowego, stawał się coraz bardziej popularny. Sprzyjał temu odpowiedni ceremoniał rozpoczęcia i kończenia zawodów. Szczególnie bogatą oprawę posiadały zawody organizowane przez Szkolne Kluby Sportowe.
Już w pierwszych latach na wyzwolonych terenach zaczął rozwijać się ruch sportowy na Wybrzeżu. Na terenie Ziemi Gdańskiej działało w 1945 roku już 25 klubów. (Lębork i Ziemia Lęborska do 1975 roku – podział administracyjny – należał do woj. Gdańskiego).
Na Krajowej Naradzie Aktywu Sportowego w lutym 1957 roku uchwalono nową koncepcje organizacji kultury fizycznej. Zakładała ona utrzymanie kolegialnego, państwowego zarządzania sprawami kultury fizycznej w szerokim współdziałaniu z licznymi organizacjami społecznymi. Podstawowymi ogniwami życia sportowego stały się reaktywowane kluby sportowe posiadające osobowość prawna i autonomię działania.
Jednocześnie dokonana została reforma społecznego ruchu sportowego. Całokształt spraw dotyczących sportu kwalifikującego powierzony został Polskiej Federacji Sportu, której członkami są Polskie Związki Sportowe oraz Wojewódzkie Federacje Sportu z osobowością prawna.
Ludność Lęborka odegrała konstruktywna role w zagospodarowaniu Ziemi Lęborskiej. Oni dali początek ruchowi sportowemu na terenie miasta Lęborka. Wśród nich byli przyszli zawodnicy i organizatorzy ruchu sportowego. Mieszkańców rożnego pochodzenia połączyło wspólne zainteresowanie i zapał do sportu i to one spowodowały, ze zaczęli oni uprawiać rożne dyscypliny sportu. Funkcja organizatorska ruchu sportowego przypadła ogólnie popularnej dyscyplinie – piłce nożnej. W prymitywnych warunkach, bez właściwego sprzętu, ale z zadziwiającym zapałem odbudowano ruch sportowy. Piłka nożna miała najwięcej zwolenników. Wielu z nich starało się stworzyć, wzorem czasów przedwojennych, klub sportowy. Tak też doszło do powstania i działalności lęborskich klubów sportowych.
W latach 1945-1948 miasto Lębork posiadało już trzy kluby sportowe zrzeszające 629 członków.
Członkami klubów byli pracownicy PKP oraz młodzież szkolna. Powstające w tym okresie lokalne kluby sportowe skupiły młodzież chętną do uprawiania sportu. Duże zasługi w powstawaniu sportu szkolnego przypisuje się nauczycielom wychowania fizycznego. Z ich inicjatywy powstały Szkolne Kluby Sportowe „Płomień” i „Bałtyk”. Do najbardziej usportowionych szkół należały Liceum Pedagogiczne i Liceum Ogólnokształcące. Szkoły te dysponowały dostateczna bazą sportową, a nauczyciele potrafili pozyskać młodzież dla sportu.
Przyjęty system igrzysk szkolnych spełniał określone zadania na rzecz umasowienia sportu, jak również szerokiego zaplecza dla sportu wyczynowego.
Tradycje dawnych klubów szkolnych przejęło ognisko TKKF „ Wiedza „ powstałe 26 IX 1963 roku przy Oddziel Powiatowym Związku Nauczycielstwa Polskiego. Członkami byli zawodnicy inicjatorzy dawnych klubów szkolnych. Celem ogniska było umasowienie ruchu sportowego i rekreacyjnego w mieście i powiecie.
Do ciekawszych imprez zaliczyć można: turnieje brydża, tenisa stołowego, siatkówki , koszykówki i szachów oraz Międzyzakładowy Turniej Piłkarski z udziałem dziesięciu drużyn, zwany Lęborska Liga Piłkarska .
Osiągnięcia sportowo-organizacyjne były zasługą wielkiej rzeszy działaczy sportowych, którzy w trudnych warunkach organizowali życie sportowe i wzbogacali tradycje sportowe Lęborka wielokrotnie zdając egzamin ze swoich umiejętności organizatorskich.
Lębork wyróżniał się wielokrotnie jako dobry organizator różnych imprez sportowych, dlatego też nie bez powodu powierzano mu zorganizowanie imprez na skalę ogólnokrajową.
W Lęborku dwukrotnie organizowano półfinały mistrzostw Polski juniorek w piłce ręcznej, odbył się finałowy turniej w piłce siatkowej mężczyzn – o wejście do drugiej II ligi (1984 r.), przeprowadzono finałowy turniej tenisa stołowego o wejście do I ligi (1985 r.), zorganizowano turniej piłkarski zespołów młodzieżowych Węgier i Niemieckiej Republiki Demokratycznej, goszczono I ligowy zespól piłkarzy z NRD, zapaśników z Jugosławii, Węgier, Bułgarii, siatkarzy z Berlina, siatkarki z Budapesztu.
Do największych wydarzeń w życiu sportowym Lęborka należała organizacja VIII Ogólnopolskich Zawodów w podnoszeniu ciężarów w roku 1965, Międzynarodowe Zawody Zapaśnicze Bułgaria – Polska w 1967 roku oraz Ogólnopolski Turniej Par Brydża, w którym wzięło udział 150 zawodników. Podczas XVI Międzynarodowego Wyścigu Kolarskiego „Dookoła Polski” Lębork był miastem etapowym.
Reasumując należy stwierdzić, iż mimo wielu czynników niesprzyjających, sport w Lęborku bardzo się rozwinął, biorąc pod uwagę, że startowano od zera. Prężnie zaczynał działać klub sportowy Pogoń Lębork.
Sport wyczynowy powoli zaczął nabierać charakteru widowiskowego, stawał się coraz bardziej popularny. Sprzyjał temu odpowiedni ceremoniał rozpoczęcia i kończenia zawodów. Szczególnie bogatą oprawę posiadały zawody organizowane przez Szkolne Kluby Sportowe.










